به نام خدا


عفو و عدل الهي



اللّه ليهديه إلى الرشاد اَللَّهُمَّ إِنَّكَ آنَسُ اَلْآنِسِينَ لِأَوْلِيَائِكَ وَ أَحْضَرُهُمْ بِالْكِفَايَةِ لِلْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ تُشَاهِدُهُمْ فِي سَرَائِرِهِمْ وَ تَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ فِي ضَمَائِرِهِمْ وَ تَعْلَمُ مَبْلَغَ

بَصَائِرِهِمْ فَأَسْرَارُهُمْ لَكَ مَكْشُوفَةٌ وَ قُلُوبُهُمْ إِلَيْكَ مَلْهُوفَةٌ إِنْ أَوْحَشَتْهُمُ اَلْغُرْبَةُ آنَسَهُمْ ذِكْرُكَ وَ إِنْ صُبَّتْ عَلَيْهِمُ اَلْمَصَائِبُ لَجَئُوا إِلَى اَلاِسْتِجَارَةِ بِكَ عِلْماً بِأَنَّ أَزِمَّةَ اَلْأُمُورِ

بِيَدِكَ وَ مَصَادِرَهَا عَنْ قَضَائِكَ اَللَّهُمَّ إِنْ فَهِهْتُ عَنْ مَسْأَلَتِي أَوْ عَمِيتُ عَنْ طِلْبَتِي فَدُلَّنِي عَلَى مَصَالِحِي وَ خُذْ بِقَلْبِي إِلَى مَرَاشِدِي فَلَيْسَ ذَلِكَ بِنُكْرٍ مِنْ هِدَايَاتِكَ وَ لاَ

بِبِدْعٍ مِنْ كِفَايَاتِكَ اَللَّهُمَّ اِحْمِلْنِي عَلَى عَفْوِكَ وَ لاَ تَحْمِلْنِي عَلَى عَدْلِكَ .


از دعاهاى امام(ع) كه در آن از خداوند تقاضاى هدايت‏به خير و سعادت مى‏كند:

پروردگارا!

تو براى دوستانت مانوسترين مونس‏هائى،و براى توكل كنندگانت‏بهترين برطرف‏كننده مشكلاتى درون دل آنان را مى‏دانى،و از اسرار ضميرشان آگاهى و از اندازه ديدچشمانشان باخبرى اسرار آنها برايت مكشوف،و قلوبشان به تو متوجه است و اگر غربت آنان‏را به وحشت اندازد ياد تو مونس تنهائى آنهاست و اگر مصائب و مشكلات بر آنان فرو باردبه تو پناه مى‏آورند،چه اينكه مى‏دانند زمام امور به دست تو است و سر چشمه آنها به فرمان تو!

پروردگارا!

اگر از بيان خواسته خود عاجز شوم!و يا در پيدا كردن راه و رسم در خواست‏خود نابيناگردم، تو مرا بر مصالح خويش راهنمائى كن!و قلبم را به سوى آنچه رشد و صلاح من است‏رهبرى فرما كه اين كار از هدايتهاى تو به دور نيست و بر آوردن چنين خواسته‏هائى براى توتازگى ندارد.

پروردگارا!

با عفو و بخشش خود با من رفتار كن،نه با عدل و دادگريت!