صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 16 , از مجموع 30

موضوع: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

  1. #1
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    بازار یا همان «سوق» در فرهنگ ومتون اسلامی از جایگاه ویژه ای برخوردار است و به عنوان مرکز تجارتاسلامی، همیشه مورد توجه بزرگان اسلام بوده و هیچ گاه صلاح و فساد بازاررا از صلاح و فساد جامعه جدا نمی*دانسته*اند. با توجه به این که بازار،اجناس مورد نیاز مردم را تهیه و عرضه می*کند و یکی از بزرگ*ترین کارهایخدماتی را انجام می*دهد، از ارزش و قداست ویژه ای برخوردار است و چنانچهبه برخی گناهان آلوده نمی*شد بی*گمان یک عبادتگاه بزرگ به حساب می*آمد؛زیرا برآوردن نیازهای مردم، راه انداختن کارهای مردم و برطرف کردن مشکلاتجامعه از بزرگ*ترین عبادات است.

    بازاریان فریادرس
    کسی که با تاریخ مذهبی آشنا باشد کاملاَ به نقش بازار در این میدان آگاهاست؛ چرا که ساخت و احداث بسیاری از مساجد بزرگ، تکیه*ها، حسینیه*ها ومدارس علمیه، چاپ کتب ارزشمند، تقویت بنیه حوزه*های علمیه و ... به همتبازاریان و کسبه متدین و مذهبی بازار بوده است.

    روشن است که وقتی سخن از بازار و کسبه به میان می*آید مقصودمان سوجویان،محتکران و زالوصفتانی نیستند که تنها در فکر پرکردن جیب خود هستند و ازدرآمنهای نامشروع و مکیدن خون جامعه روز به روز ثروتمندتر می*شوند؛ بلکهمنظور ما قشر متدین، مذهبی و مؤمنی است که ضمن برخورداری از امکان مالی،از راه مشروع به تجارت می*پردازند و در بسیاری از کارهایی خیر وعام*المنفعه به فریاد نیازمندان جامعه می*رسند.

    بنابرین لازم است بازاری را که مورد نظر اسلام است به تصویر کشیده، اخلاقو احکام آن را به صورت دروس فشرده و ساده بیان کنیم و در اختیار بازاریانمحترم قرار دهیم تا هم به نقش و اهمیت خودشان پی ببرند و هم با وظایف خودآشنا گردند، همچنین دریابند که یک کاسب و بازاری مورد پسند اسلام چگونهباید باشد.

  2. #2
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]محل کسب و کار و تجارت از روزگارقدیم، بیشتر در بازار بوده و هنوز این امر ادامه دارد. در برخی احادیث ازبازاریاده شده و گاهی دنیا را به بازار تشبیه کرده*اند که برخی در آن سودمی*برند و برخی زیان می*بینند.

    گاهی بازار مذمت شده و مردم را به دوری از بازار و روی آوردن به یاد خدا دعوت کرده*اند.

    از رسول خدا(ص) نقل شده است:

    اَحَبُّ الْبِقْاعِ اِلَی اللهِ مَساجدُها وَ اَبْغَضُ البِقاعِ اِلَی اللهِ اَسْواقُها.

    محبوب*ترین مکان*ها نزد خداوند، مساجد شهرها و بدترین مکان*ها نزد او بازار شهرها است.[۱]


    در حدیثی از آن حضرت نقل شده است که از جبرئیل پرسیدند:

    کدام نقطه از زمین نزد خداوند محبوب*تر است؟

    پاسخ داد:«مساجد» و محبوب*ترین فرد از مسجدیان نزد خدای متعال آن کسی است که پیش از همه وارد و بعد از همه خارج شود.[۲]

    حضرت پرسیدند: چه نقطه*ای بیشتر مورد غضب خداوند است؟

    پاسخ داد:«بازارها» و بدترین فرد آن کسی است که پیش از همه وارد و پس از همه خارج شود.[۳]


    رسول خدا(ص) در حدیث دیگری فرمودند:

    شَرُّ بِقاعِ الأرْضِ الأسْواقُ، وَ هُوَ مَیْدانُ اِبلیْسَ یَغْدُوبِرایَتِهِ وَ یَضَعُ کُرسِیَّهُ وَ یَبُثُّ ذُرّیَتَهُ فبَیْنَ مُطَفِفٍّفی قَفیزٍ اَوْ طائِشٍ فی میزانٍ اَوْ سارِقٍ فی ذِرعٍ اَوْ کاذِبٍ فیسِلعَـﺔٍ... .[۴]

    بدترین نقطه زمین، بازار است؛ زیرا میدان تاخت و تاز شیطان است کهبامدادان پرچم خود را برمی*افزاید و صندلی خود را می*گذارد و به*های خودرامیان کم*فروشان و دزدان ترازو یا کسانی از پارچه*فروشان که چند متریمی*دزدند پراکنده می*سازد و پیوسته با اولین کسی که اواد بازار می*شود تاآخرین کسی که خارج می*شود همراه است و بهترین نقطه زمین، مسجد است ومحبوب*ترین فرد، آن کس است که زودتر از همه بیاید و دیرتر از همه برود.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]-------------------------------------------------
    [/JUSTIFY][1] مجموعه ورام، ج۲، ص۲۳۵

    [۲] مجموعه ورام، ج۲، ص ۴۲۵

    [۳] بحار، ج۱۰۰، ص۹۸

    [۴] آثارالصادقین، ج۹، ص۲۳۴

  3. #3
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]ثروت و دنیاطلبی در قرآن واحادیث، بسیار نکوهش شده و با بررسی دقیق آیات و احادیث فهمیده می*شود کهآنچه مذموم است مطلق دنیا یا مال و ثروت نیست؛ بلکه«دل بستن به دنیا مذموماست»؛ یعنی جمع ثروت و اندوخته کردن مال بدون رعایت موازین اسلامی، مذموماست. اصالت دادن به مال و ثروت، آن را دوست داشتن و برای به دست آوردنشدست به هر کاری زدن، بد است؛ وگرنه داشتن مال، کسب رضای خد، خدمت به خلق وبه دست آوردن سعادت اخروی نه تنها ناپسند نیست، بلکه بسیار پسندیده وخردمندانه است.

    رسول خدا(صلی الله علیه وآله) فرمود:

    نِعْمَ العَوْنُ عَلی تَقْوَی اللهِ الغِنَی.[۱]

    بی نیاز بودن، یار خوبی برای رسیدن به تقوای الهی است.

    به عبارت دیگر، تقوا که ارزش والای اسنان است به وسیله توانگری بهتر به دست می*آید.


    ابوحمزه از امام صادق(علیه السلام) نقل می*کند که حضرت فرمود:

    مَن طَلَبَ الدُّنیا اِستِعْفافاً عَنِ النّاسِ وَ سَعْیاً عَلیاَهْلِهِ وَ تَعَطٌّفاً عَلی جارِهِ لَقَی اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَوْمَالْقِیامَـﺔِ وَ وَجْهُهُ مِثلُ القَمَرِ لَیْلَـﺔَ الْبَدْرِ.[۲]

    هرکس دنیا را طلب کند به قصد این که آبروی خود را از مردم حفظ، رفاهخانواده*اش را تأمین و به همسایه*اش کمک کند، وقتی با خدا دیدار کند،چهره*اش همانند ماه شب بدر می*درخشد.

    از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است:

    اگر توانگر بودن مانع ستم شود از فقری که تو را به گناه وادارد بهتر است.

    نقل شده است که حضرت فرمود:

    لاخَیْرَ فیمَن لایُحِبُّ جَمْعَ الْمالِ مِنْ حَلالٍ یَکُفِّ بِهِ وَجْهَهُ وَ یَقْضی بِهِ دِیْنَهُ وَ یَصِلُ بِهِ رَحِمَهُ.

    در آدمی که دوست ندارد از راه حلال مال به دست آورد خیری نیست تاآبروی خود را باآن حفظ کند، قرضش را بدهد و به خویشان خود کمک کند.

    در این حدیث، هدف از جمع مال کاملاً مشخص شده است: اول این که باید از راهحلال باشد و دوم؛ نباید اسم دنیا روی چنین مالی گذاشن؛ بلکه همانند به دستآوردن آخرت و بهشت است.


    شخصی به امام صادق(علیه السلام) عرض کرد:

    به خدا سوگند ما دنبال دنیا هستیم و دوست داریم آن را داشته باشیم! حضرتفرمود: می*خوای با آن جه کنی؟ گفت: می*خواهم زندگی خو و خانواده**ام راتأمین کنم، صدقه بدهم، حج بروم، عمره بروم.

    حضرت فرمود:

    هذا طَلَبُ الآخِرَﺓِ.[۳]

    این که دنیاطلبی نیست؛ بلکه دنبال آخرت رفتن است.


    اسلام نمی*گوید مسلمان باید گرسنه، گدا، تهی دست و نیازمند مردم باشد، اینذلت و خواری است و هرگز اسلام به خواری مسلمان راضی نیست، از این رو دنبالروزی رفتن و سربار مردم نبودن ر واجب دانسته است. مسلمان اگر پولدار باشدهم به خودش می*رسد هم به مردم، همچنین کار خیر می*کند، مسجد می*سازد، مدسهمی*سازد، بیمارستان می*سازد و به فقیران و نیازمندان رسیدگی می*کند. اسلامبا ثروتی مخالف است که مایه تکبر و طغیان شود و از راه نادست به دست آید.دست*رنج انسان*های مظلوم را جمع کردن، حرض زدن، فخر فروشی کردن، بندگانخدا را ذلیل و برده خود ساختن، خدا را فراموش کردن، دنیا را اصل قراردادن، دین را فدای اهداف مادی خود کردن و ارزش*ها را زیر پا گذاشتن، زشت وناپسند است. چنین فردی و چنین ثروتی نکوهش شده و ناپسند است، در مقابل آن،خدیجه کبری(علیه السلام) ثروتمندترین فرد مکه بود و همه ثروتش را فدایاسلام و پیامبر(صلی الله علیه و اله) کرد.


    اصولاً ثروت باید در دست مسلمانان واقعی باشد و آنان باید سراغ تولید وسرمایه*گذاری بروند و جامعه اسلامی را توانا گردانند. تمام کارهای خیردنیای اسلام و مؤسسات خیریه را مسلمانان پولدار انجام داده و ساخته*اند،نه مسلمانان بی*پول یا نامسلمانان پولدار، سرمایه، تولید، کسب و کار بایددر دست افراد درست و صالح باشد، نه انسان*های نادرست و زالوصفتان پول*پرست.

    یک مسلمان در عین پولدار بودن نباید پا را از گلیم خود فراتر نهد و اسرافو تبذیر کند؛ بلکه در عین ثروتمندی، نباید قناعت و زهد را از یاد ببرد؛زیر قناعت و زهد از صفات خوب بندگان خدا است، همچنین شعار اساسی اسلام،تولید بسیار و مصرف میانه است.

    امام علی(علیه السلام) اموال بسیاری در اختیار داشتند؛ ولی زاهدترین مردمبودند. مزرعه و قنات احداث می*کردند و هنگامی که به بهره*بردای می*رسید آنرا در راه خدا وقف *می*کردند. بنابراین اگر مال دنیا و مقام آن در دستمسلمان صالح باشد و بجا مصرف کند نه تنها مذموم نیست که شایسته نیز هست.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]---------------------------------------- [/JUSTIFY][1] وسائل، ج۱۷، ص۲۹

    [۲] وسائل، ج۱۷، ص۲۱

    [۳] وسائل، ج۱۷، ص۳۳

  4. #4
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]بي*کاري و سربار جامعه بودن، ننگ وفسادآور است، در حالي که کسب و کار و اشتغال، طلب روزي و سربار مردم نبودنيک فضيلت و عبادت به شمار مي*آيد.

    از اهل بيت(عليهم السلام) نقل شده است:

    عبادت، ده جز دارد که نه بخش آن طلب روزي حلال، دنبال کسب و کار حلال رفتن و نان حلال براي زن و بچه تهيه کردن است.



    بي*کاري و فساد

    بي*کاري و سربار جامعه بودن در اسلام يک عمل زشت و ضد ارزش به شمار مي*آيد.

    امام صادق(عليه السلام) فرمود:

    اِنَّ اللهَ يبْغِضُ کَثْرَﮤَ النَّوْمِ و کَثْرَﮤَ الفَراغِ

    خداوند متعال پرخوابي و بي*کاري زياد را دوست ندارد.[۱]

    امام موسي کاظم(عليه السلام) فرمود:

    اِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ لَيبْغِضُ الْعَبْدَ النَوّامَ، اِنَّ اللهَ يبْغِضُ الْعَبْدَ الفارِغَ.

    خداوند با آدم پرخواب و آدم بي*کار دشمن است.

    در برخي احاديث، دنبال کسب و کار نرفتن، نشانه کم*عقلي بيان شده است. امام صادق(عليه السلام) فرمود:

    تَرْکُ التِجارَﮤِ ينْقَصُ الْعَقْلَ.

    رها کردن کسب و کار، عقل را کم مي*کند.

    فردي از امام صادق(عليه السلام) اجازه خواست که کسب و کار را تعطيل کند، حضرت او را از اين کار نهي کرد و فرمود:

    لاتَتْرُکْها فَاِنَّها مَذهَبَـﮥٌ لِلْعَقْلِ.

    هرگز کار و تجارت را ترک نکن؛ زيرا عقل را از بين مي*برد.[۲]

    در بعضي احاديث آمده است که دعاي يه گروه، مستجاب نمي*شود، يکي از آن*ها،آدمي است که در خانه مي*نشيند و کار نمي*کند و مي*گويد: خدايا! روزي مرابرسان.


    بعضي از آدم*هاي تنبل که براي کار نکردن دنبال بهانه مي*گشتند، وقتي آيه تقوا نازل شد:

    * وَ مَن يتَقِ اللهَ يجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يرْزُقْهُ مِنْ حَيثُ لايحْتَسِبُ *

    هرکس تقوا پيشه کند خداوند براي او گشايش قرار مي*دهد و از هر راه بي*گمان روزي*اش را مي*رساند.[۳]

    بهانه خوبي به دست آوردند. درِ خانه*هايشان را بستند و در خانه نشستند وگفتند: خداوند روزي ما را تضمين کرده است، ما تقوا پيشه مي*کنيم و خداوندروزي ما را مي*رساند. خبر به رسول خدا(صلي الله عليه وآله) رسيد، حضرتآنان را احضار و توبيخ کرد و فرمود: چه*کار مي*کنيد؟ عرض کردند: امروزبي*کاريم. حضرت فرمود:

    کَذالک تِذْهَبُ اَمْوالُکُمْ.[۴]

    اين*گونه (ترک تجارت) است که اموالتان از دست مي*رود.

    اين مسئله بر حضرت بسيار سخت آمد؛ چون بي*کاري علاوه بر زيان و فقر فرديکه دامنگير فرد بي*کار مي*شود، زيان اقتصادي و اجتماعي را نيز در پي دارد.

    علاء بن کامل حضور امام صادق(عليه السلام) رسيد و عرض کرد: از خداوند بخواهيد به راحتي به من روزي دهد.

    حضرت فرمود: هرگز چنين دعايي نمي*کنم، برو و همان*گونه که خداوند دستور داده کار کن و روزي خود را بدست آور.

    حضرت در پاسخ فرد ديگري که او نيز چنين خواسته*اي زشت داشت فرمود:

    لا، اُخْرُجْ فَاطْلبْ

    نه، (دعا نمي*کنم) خود روزي*ات را طلب کن.[۵]

    يکي از پيامدهاي بي*کاري، سربار جامعه بودن و از دست*رنج ديگران استفادهکردن است که هم مايه ذلت و سرافکندگي است و هم زيان اقتصاد جامعه و نفرينخدا را در پي دارد.

    رسول خدا(صلي الله عليه وآله) فرمودند:

    مَلْعُونٌ مَنْ اَلْقَي عَلَي النّاسِ.[۶]

    کسي که خود را بر جامعه تحميل کند (و بدون کار بخواهد از حيب مردم بخورد) ملعون است.

    حضرت در حديث ديگري فرمودند:

    مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ يضَيعُ مَنْ يعُولُ.[۷]

    کسي که خانواده*اش را ضايع سازد و در امر زندگي به آن*ها نرسد ملعون است، ملعون است.

    امام صادق(عليه السلام) فرمود:

    کَفَي بِالْمَرْءِ اِثْماً اَن يضَيعُ مَنْ يعُولُ.

    براي مرد همين گناه بس که خانواده*اش را درمانده رها سازد (و آن*ها را با تنبلي و بي*کاري در سختي رها کند.)[۸]

    رسول اکرم(صلي الله عليه وآله) به کار کردن توجه خاصي داشتند تا آن*جا کهوقتي جواني را مي*ديدند و مي*فهميدند که او بي*کار است،مي*فرمودند:«سَقَطَ مِن عَيني»؛ او از چشم من افتاد.[۹]
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]-----------------------------------------------
    [/JUSTIFY][1] وسائل*الشيعه، ج۱۷، ص۵۷

    [۲] وسائل*الشيعه، ج۱۷، ص۱۴

    [۳] سوره طلاق، آيه۲

    [۴] وسائل، ج۱۷، ص۱۳

    [۵] وسائل، ج۱۷، ص۲۲

    [۶] وسائل، ج۱۷، ص۳۱

    [۷] وسائل، ج۱۷، ص۶۸

    [۸] بحارالنوار، ج۱۰۰، ص۹

    [۹] غررالحکم، محلاتي، ج۲، فَرَغَ

  5. #5
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]«بي*کاري» يکي از عوامل عمدهمفاسد اجتماعي است و هرچه بي*کراي بيشتر باشد، آمار مفاسد و جنايات درانواع گوناگون آن بيشتر مي*شود. حضرت علي(عليه السلام) در ان زمينهمي*فرمايد:

    مَعَ الْفَراغِ تَکُونُ الصَّبْوَﺓُ

    مشکلات و فسادهاي بچه*گانه با بي*کاري همراه است.


    همچنين فرمود:

    اِنْ يکُنِ الشُّغْلُ مجْهَدَﺓٌ فَاتَّصالُ الْفَراغِ مَفْسَدَﺓٌ.[۱]

    اگر چه کار کردن زحمت دارد، ولي بي*کاري مداوم، *مفسده*انگيز است.

    بنابراين بي*کاري، ضد ارزش و مايه فساد جامعه است و کار و تلاش، دنبالروزي رفتن و اداره آبرومندانه زندگي، ارزش و مايه سربلندي و عزت نفس است.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]-------------------------------
    [/JUSTIFY][1] بحارالانوار،

  6. #6
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) فرمودند:

    اَلْعِبادَﺓُ سَبْعُونَ جُزْءً اَفْضَلُها طَلَبُ الْحَلالِ

    عبادت، هفتاد جزء است که بهترين آن، دنبال روزي حلال رفتن است (کسب و کار براي به دست آوردن روزي حلال).

    در حديث ديگري آمده است:

    اَلْعِبادَﺓُ عَشَرَﺓَ اَجْزاءٍ تِسْعَـﺔٌ مِنْها في طَلَبِ الْحَلالِ.[۱]

    عبادت، ده جزء است که نه جزء آن در کار و تلاش براي به دست آوردن روزي حلال است.


    امام صادق(عليه السلام) فرمود:

    اَلکادُّ عَلََي عِيالِهِ کَالْمُجاهِدِ في سَبيلِ اللهِ.[۲]

    کسي که خود را براي روزي خانواده*اش به زحمت مي*اندازد و کار مي**کند مانند رزمنده*است که در راه خدا مي*جنگد.

    از امام رضا(عليه السلام) نقل شده است که فرمود:

    الَّذي يطْلُبُ مِنْ فَضْلٍ يکُفُّ بِهِ عِيالَهُ اَعْظُمُ اَجْراً مِنَ الْمُجاهِدِ في سَبيلِ اللهِ.[۳]

    آن شخصي که دنبال روزي مي*رود تا آبروي خود و خانواده*اش را حفظکند، اجر و پاداشش از رزمنده*اي که در راه خدا جنگ مي*کند بيشتر است (عرقکارگر معادل خون شهيد است.)


    امام موسي بن جعفر(عليه السلام)مشغول بيل زدن در باغ بود، شخص از روي دلسوزي گفت: پس کارگران و غلامانکجايند؟ حضرت فرمود: (کار کردن که عيبي ندارد) علي(عليه السلام) با دستکار مي*کرد، پيامبر(صلي الله عليه وآله)، پدرانشان، انبياء، رسولان خدا وبندگان صالح او نيز با دست و بازوي خود کار مي*کردند.

    ارج نهادن به کار و کارگر در مکتب حياب*بخش و انسان*ساز اسلام آن*گونه استکه وقتي رسول خدا(صلي الله عليه وآله) دست خشن و پينه بسته سعد انصاري راديدند فرمودند: اين زبري در دست تو براي چيست؟ عرض کرد: در اثر بيل زدن وطناب و کار است. آن**گاه حضرت دست او را بوسيدند و فرمودند:

    هذِهِ يدٌ لاتَمُسُّهَا النّارُ.[۴]

    اين دستي که به آت جهنم نخواهد سوخت.

    [JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]------------------------------------
    [/JUSTIFY][1] مستدرک، ج۱۳، ص۱۲

    [۲] کافي، ج۵، ص۸۸

    [۳] وسائل، ج۱۷، ص۶۷

    [۴] تاريخ بغداد، ج۷، ص۳۵۳

  7. #7
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    اسلام، طلب روزي حلال را عملي واجب مي*داند، چنان*که از رسول اکرم(صلي الله عليه وآله) نفل شده است:

    طَلَبُ الْحَلالِ فََريضَـﺔٌ عَلي کُلِّ مُسلِمٍ وَ مُسْلِمَـﺔٍ.[۱]

    دنبال روزي حلال رفتن بر هر زن و مرد مسلمان واجب است.

    امام صادق(عليه السلام) به يکي از اصحاب خويش به نام هشام فرمود:

    يا هِشامُ! اِنْ رَأَيت الصِّفَّينِ قَدِ الْتَقَيا فَلا تَدَعْ طَلَبَ الرِّزقِ في ذلکَ الْيوْمِ.[۲]

    اگر در خط مقدم جبهه، درگيري شروع شد، باز هم کار کردن و طلب روزي را در آن روز ترک نکن.


    شخصي به امام صادق(عليه السلام) عرض کرد: نه دستم سالم است که کار کنم ونه سرمايه کار دارم، کمکم کن! حضرت نگاهي به سر او انداختند و فرمودند:سرت که سالم است، برو کار کن، بارها را روي سرت بگذار (مانند هيزم و امثالآن) و خود را از ميان مردم بي*نياز گردان.

    بزرگ*ترين اثر کار کردن، حفظ ارزش انسان و عزت و کرامت نفس است تا بهخواري و گدايي تن ندهد. نکته قابل توجهي که در احاديث به چشم مي*خورد،تأکيد روي کلمه«حلال» است. منظور از طلب حلال، هر نوع درآمد و کسب و کارنيست؛ بلکه تنها به دست آوردن روزي حلال، عبادت است.
    [JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]----------------------------------
    [/JUSTIFY][JUSTIFY][1] بحار، ج۲۳، ص۶

    [۲] کافي، ج۵، ص۷۸
    [/JUSTIFY]

  8. #8
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]نکته سومي که بيشتر جلب توجه مي*کند، کلمه «عزت» است که در مورد کار و شغل گفته شده است.

    امام موسي بن جعفر(عليه السلام) فرموده*اند:

    اُغْدُ اِلَي عِزََََََََََََِّکَ.[۱]

    برگرد دنبال عزتت؛ يعني شغلت.

    در حقيقت امام(عليه السلام) با اين عبارت مي*خواسته فرهنگ کار را با تفهيمکند؛ يعني کار و استقلال اقتصادي، عزّت فرد، جامعه و ملت را در پي دارد.پس کار، عيب نيست، بي*کاري عيب است. کار، سرشکستگي نيست، بي*کاري، تلفکردن عمر و سربار جامعه بودن، ننگ و سرشکستگي است.

    به عبارت ديگر، نبايد دنبال شغل نان و آب*دار بود؛ بلکه بايد دنبال شغل حلال بود، هر چند درآمدش کم باشد.

    متأسفانه برخي به خاطر رقابت، دست از قناعت کشيده، اسير حرص و طمع مي*شوندو هر روز اين شغل و آن شغل مي*کنند تا به درآمد بيشتر برسند!

    عزيزم! در صدد باش که شغل حلال و درآمد مشروع داشته باشي؛ هرچند اندکباشد، پس آن را با برکت الهي و قناعت مصرف کن که خير دنيا و آخرت در آناست و اگر لقمه حرامي به خانه آوردي و فرزندانت خوردند و فاسد شدند يا بيتقوا، بي*نماز و مردم*آزار گشتند، مسئوليت همه اين گناهان بر عهده تو است،پس قانع باش و روزي حلال طلب کن؛ البته دين اسلام با شغل پردرآمد مشکليندارد. اگر ماري پردرآمد بود و از طريق حلال پول فراوان به دست آمد انسانبايد آن شغل را نعمت دانسته، با تلاش بسيار به ثروت خود بيفزايد، وليمواظب آفات مال دنيا باشد و از پرداخت حقوق و اجب آن غفلت نورزد.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY]
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]-------------------------------------
    [/JUSTIFY][1] وسائل، ج۱۷، ص۱۰

  9. #9
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]از رسول خدا(صلي الله عليه وآله) نقل شده است:

    اَلْبَرَکَـﺔُ عَشَرَﺓُ اَجْزاءٍ تِسْعَـﺔُ اَعْشارِها فِي التِّجارَﺓِ و الْعُشْرِ الْباقِي فِي الْجُلُودِ.[۱]

    برکت، ۱۰ قسم است، ۹ قسم آن در تجارت و قسم ديگر آن در دامداري*است.

    از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است؛

    تِسْعَـﺔُ اَعْشارِ الرِّزْقِ فِي التَّجارَﺓِ.[۲]

    نُه دَهُم روزي، در تجارت است.


    از علي(عليه السلام) نيز نقل شده است:

    تَعَرَّضُوا لِلتَّجارَﺓِ فَانَّ فيها غِني لَکُمْ عَمّا في اَيدي النّاسِ.[۳]

    به تجارت اشتغال ورزيد؛ زيرا شما را از آنچه در دست مردم است بي*نياز مي*سازد.

    امام صادق(عليه السلام) فرمود:

    مَنْ طَلَبَ التَّجارَﺓَ اِستَغْنَي عَنِ النّاسِ.[۴]

    هرکس دنبال تجارت رود از مردم بي*نياز مي*شود. راوي عرض کرد: هرچند عائله*مند باشد؟ فرمود: بله.

    امام در حديث ديگري فرمود:

    اَلتِّجارَﺓُ تَزيدُ فِي الرِّزْقِ.

    تجارت، روزي را زياد مي*کند.[۵]
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]-----------------------------------------
    [/JUSTIFY][1] وسائل، ج۱۷، ص۱۰

    [۲] وسائل، ج۱۷، ص۱۰

    [۳] وسائل، ج۱۷، ص۱۲

    [۴] وسائل، ج۱۷، ص۱۲

    [۵] وسائل، ج۱۷، ص۱۲

  10. #10
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]امام موسي بن جعفر(عليه السلام) به يکي از ياران فرمود:

    اُغْدُ اِلي عِزِّکَ يعْني اِلي سُوقِکَ.

    سوي عزت خود برو؛ يعني به دکان و محل کسب و کارت برو.[۱]

    از بعضي احاديث استفادهمي*شود که اگر انسان وضع زندگي*اش هم خوب باشد نبايد کسب و کار و تجارت راتعطيل کند، چنان*که معاذبن*کثير به امام صادق(عليه السلام) عرض کرد:

    اِنّي قَدْ اَيسَرْتُ فَاَدَعُ التِّجارَﺓَ؟ فقالَ: اِنِّکَ اِنْ فَعَلْتَ قَلَّ عَقْلُکَ.

    من وضع زندگي*ام خوب شده، اجازه مي*دهيد تجارت را رها کنم؟ حضرت فرمود: اگر چنين کني عقلت کم مي*شود.[۲]

    در حديث ديگري آمده است که حضرت بهگوني*فروشي که ظاهراً ديگر کار نمي*کرد فرمود: چي شده است؟ در تجارتناتوان شده*اي يا زاهد و بي*ميل گشته*اي؟ پاسخ داد: هيچ کدام! فرمود: پسچرا دکان را بستي؟ گفت من مال زيادي دارم و شايد تا آخر عمر هم نياز پيدانکنم. حضرت فرمود:

    لاتَتْرُکُها فَاِنَّ تَرْکَها مَذْهَبَـﺔٌ لِلْعَقْلِ، اِسْعَ عَلي عِيالِکَ وَ اِياکَ اَنْ يکُونُوا هُمُ السُّعاﺓَ عَلَيکَ.[۳]

    هرگز کار و خريد و فروش را کنار مگذار که عقل را مي*برد، براي اهل و عيالخود تلاش کن و نگذار آن*ها براي تو تلاش کنند (و نان تو را بدهند.)


    هنگاميکه در مورد شخص نيکوکاري خدمت امام صادق(عليه السلام) گفت*و*گو شد، حضرتفرمود: او چه مي*کند؟ گفتند: کسب و کار را رها کرده است. حضرت سه مرتبهفرمودند: اين کار، کار شيطان است. آن*گاه در مورد شخص ديگري سؤال کردند:او چه مي*کند؟ چرا امسال حج نرفته؟ گفتند: او تجارت را رها کرده و دستشخالي شده است. حضرت که تکيه داده بود، نشست و فرمود:

    لاتَدَعُوا التَّجارَﺓَ فَتَهُونُوا، اِتَّجِرُوا بارَکَ اللهُ لَکُمْ.[۴]

    هرگز تجارت را رها نکنيد که خوار مي*شويد، تجارت کنيد، خداوند برکت مي*دهد.

    فضيل مي*گويد:

    به امام صادق(عليه السلام) عرض کردم: من تجارت را کنار گذاشتم. حضرت فرمود:

    لاتَفْعَلْ اِفْتَحْ بابَکَ وَ ابْسُطْ بَساطَکَ وَ اسْتَرْزِقِ اللهَ رَبَّکَ.

    نه! اين کار را نکن (هرچند قدرت کار نداري) درِ دکان را باز و بساطت را پهن کن و از خدايت روزي طلب نما.[۵]
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]--------------------------------------
    [/JUSTIFY][1] وسائل، ج۱۷، ص۱۰

    [۲] وسائل، ج۱۷، ص۱۴

    [۳] کافي، ج۵، ص۱۴۸

    [۴] وسائل الشيعه، ج۱۷، ص۱۵

    [۵] فقيه، ج۳، ص۱۶۶

  11. #11
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]يکي از بيماري*هايي که در طول تاريخدامنگير بازار بوده و به عنوان يک بيماري اقتصادي-اجتماعي بايد از يادکرد، موضوع کم*فروشي است؛ البته کم*فروشي دامنه وسيعي دارد؛ از جمله:«ازکار کم گذاشتن»،«به اندازه پول، جنس تحويل ندادن» و... از مصاديق اينبيماري خطرناک است که امروزه به شکل مدرن*تري وارد بازار و کسب و کارگرديده است.

    بجا است حساسيت قرآن را نسبت به يان مطلب يادآور شويم. در قرآن سوره*اي بههمين موضوع اختصاص داده شده؛ يعني«سوره مطففين» و در آيات و سوره*هاي ديگرنيز مسئله کيل و وزن را با طراحت مطرح کرده است.

    در سوره مطففين آمده است:

    * وَيلٌ لِلْمُطَفِّفينَ * الَّذينَ اِذَا اکْتالُوا عَلَي النّاسِيسْتَوْفَونَ * وَ اِذا کالُوهُمْ اَوْ وَزَنُوهُمْ يخْسِرُونَ *[۱]


    واي بر کم*فروشان که هنگام تحويل گرفتن جنس، کامل تحويل مي*گيردند؛ ولي هنگام تحويل دادن، ناقص تحويل مي*دهند.!

    آن*گاه گوشزد مي*کند که: آيا ايشان به قيامت ايمان ندارند؟

    آيا زنده شدن براي پاسخ*گويي در آن روز بزرگ را باور ندارند؟

    سوره«الرحمن آيه ۸ و ۹» اين موضوع را به شکل ديگري مطرح کرده است:

    * اَلّا تَطْغَوا فِي الْميزانِ * و اَقيمُوا الْوَزْنَ بِالقِسطِ وَ لاتُخْسِرُوا الْميزان... *

    در وزن کردن طغيان نکنيد، به عدالت و درست وزن کنيد و ناقص و کم، وزن نکنيد.


    در جايي ديگر فرموده است:

    * وَ اَوْفُوا الکَيلَ وَ الْميزانَ بِالْقِسْطِ *[۲]

    در ترازو و کيل، عدالت را رعايت کنيد.

    مقصود از عدالت،همان رعايت حدود ميزان و پرهيز از کم*فروشي و خوردن مال مردم است.

    در جاي ديگر چنين آمده است:

    * وَ اَوْفُوا الْکَيلَ اِذا کِلْتُمْ وَ زِنُوا بِالقِسْطاسِ الْمُستَقيمَ ذلِکَ خَيرٌ وَ اَحْسَنُ تَأويلاً *[۳]

    در کيل عدالت را در نظر بگير و با ترازو درست وزن کنيد و اين براي شما خوب و بهترين پايان است.

    در جايي ديگر از قول شعيب پيامبر(صلي الله عليه وآله) مي*فرمايد:

    * وَ اَوْفُوا الْکَيلَ وَ لاتَکُونُوا مِنَ الْمُخْسِرينَ * وَزِنُوا بِالقِسْطاسِ الْمُستَقيمِ * وَ لاتَبْخَسُوا النّاسَاَشْيائَهُمْ... *[۴]

    درست کيل کنيد و از کم*فروشان نباشيد و با ترازوي درست وزن کنيد و اموال مردم را کم نگذاريد.


    در سوره اعراف نيز مشابه آيات فوق آمده و در سوره هود از کم*فروشي منع شده است.

    دقت در آيات فوق و مانند آن، اهميت دادن قرآن نسبت به اصلاح بازار، سالم*سازي کسب و کار و زدودن بيماري*هاي اقتصادي را روشن مي*سازد.

    افزون بر آيات قرآن، در احاديث نيز به شدت از کم*فروشي نهي شده و پيامدهايناگوار آن بيان شده است؛ از جمله: گراني، قحطي و عذاب الهي.

    در بعضي احاديث آمده است که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) فرمودند:

    اذا طُفِّفَتِ الْمِکْيالُ اَخَذََهُمُ اللهُ بِالسِّنينَ و النَّقْصِ...[۵]

    وقتي مردم به کم*فروشي روي آوردند، خداوند آنان را با قحطي و کمبود تنبيه خواهد کرد.

    اميرالمومنان(عليه السلام) همواره بازاريان را سفارش مي*فرمود که در کيل و وزن، به طور کامل وزن کنيد و کم نگذاريد.


    رسول خدا(صلي الله عليه وآله) فرمودند:

    اَلتّاجِرُ فاجِرٌ و الْفاجِرُ في النّارِ اِلّا مَنْ اَخَذَ الحَقَّ و اَعْطي الْحَقَّ.

    تاجر، فاجر است و فاجر در جهنم است، مگر آن کس که حق بگيرد و حق بدهد.[۶]

    صَفْوان بن مهران نقل مي*کند که امام صادق(عليه السلام) فرمود:

    امت*هاي پي از ما دو خصلت داشتند که آن*ها را به هلاکت کشاند و آن دو ويژگي در شما نيز هست! پرسيدند: آن دو چيست؟

    حضرت فرمود:

    اَلْمِکيالُ و الميزانُ.

    ترازو و کيل ( خيانت در اين دو، امت*ها راهلاک مي*کند).[۷]

    هرکس نمي*تواند خوب کيل و وزن کند، حق ندارد وارد کار شود.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]------------------------------------------
    [/JUSTIFY][JUSTIFY][1] سوره مطففين، آيات۱ تا۳

    [۲] سوره انعام، آيه۱۱۵

    [۳] سوره اسراء، آيه۳۵

    [۴] سوره شعراء، آيات ۱۸۱-۱۸۳

    [۵] مستدرک، ج۱۲، ص۳۳۴

    [۶] کافي، ج۵، ص۱۵۰

    [۷] وسائل، ج۱۷، ص۳۹۴
    [/JUSTIFY]

  12. #12
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]در احاديث و تفسير آيات آمده است کهاگر مي*خواهيد در وزن کردن دچار گرفتاري کم*فروشي نشويد، هنگام وزن کردن،کمي بيشتر بکشيد؛ يعني چرب بکشيد و کفه ترازوي جنس سنگين*تر باشد.

    امام صادق(عليه السلام) فرمود:

    لايکُونُ الْوَفاءُ حَتَّي يرْجَحَ.

    وفاء (درست وزن کردن) صورت نمي گيرد مگر وقتي که ترازو بچربد.[۱]


    حضرت علي(عليه السلام) وقتي ديد خانمي در حال گوشت خريدن به قصاب مي*گويد: زِدني (به گوشت اضافه کن)، حضرت فرمود:

    زِدها فَاِنَّهُ اَعْظَمُ لِلْبَرَکَـﮥِ.

    زيادتر بکش، برکت را بيشتر مي*کند.[۲]

    کم*فروشي حرام است؛ بنابراين پولي هم که در برابر جنس ناقص گرفته مي*شودحرام است و کسي نمي*تواند در آن تصرف کند و اگر با آن پول، نان ، غذا،لباس و ... بخرد و به خانه ببرد، تمام زندگي او به حرام آلوده مي*شود ونماز، عبادت و حج او را باطل مي*کند، قلب او و خانواده*اش را سياه کرده،براي انجام کار حرام و گناه آماده مي*گردد و به گناهان بزرگ*تر گرفتارمي*شود. شخص کاسب يا تاجر بايد مواظب کسب و کار خود باشد. ترازو يا هرچيزي که با آن وزن مي کند، سنگ کيلو و حتي متر خود را گهگاه بررسي کندمبادا کم باشد و ندانسته زير بار حق هزاران انسان برود. از کار کم گذاشتن،از وسائل يدکي کم گذاشتن حتی از يک دکمه و نخ خياط کم گذاشتن، از ساختمانو مطالح آن يا مرغوبيت آن کاستن، همه و همه از مطادق کم*فروشي است و گناهکم*فروشي در ترازو، قپان و باسکول خلاصه نمي*شود؛ بلکه در متر بزازي، نخخياطي، کم گذاشتن از بازار در کارخانه توليدو ... نيز جاري است. نويسندهکم*کار، کارمند بي*توجه و حتي سخنراني که بي*مطالعه وقت ديگران رامي*گيرد، از مصداق کم*فروشي است. بنابريان همه بايد مراقب و مواظب باشندکه حقوق و پولي را که برابر کار انجام نشده و جنس تحويل داده نشدهمي*گيرند حرام نباشد.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]-------------------------------
    [/JUSTIFY][1] کافي، ج۵، ص۱۶۰

    [۲] کافي، ج۱۷، ص۳۹۲

  13. #13
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]امام صادق(ع) در ذیل آیه شریفه:

    * رِجالٌ لاتُلْهیهِم تِجارَﮤٌ و لابَیْعَ عَنْ ذِکْرِ اللهِ *[۱]

    مردمی که هرگز تجارت و کسب و کار، آن*ها را از یاد خدا باز نمی*دارد.

    فرمود:

    کانُوا اَصْحابَ تِجارَﮤٍ فَاِذا حَضَرَتِ الصَّلاﮤُ تَرَکُواالتِّجارَﮤَ و انْطَلَقُوا اِلَی الصَّلاﮤِ و هُم اَعْظَمُ اَجْراًمِمَّنْ لَمْ یَتَّجِّرْ.

    مردمی که مورد تمجید آیه فوق هستند بازاریابی بودند که چون وقت نمازمی*شد کسب و کار را رها می*کردند و می*رفتند برای نماز، این*ها (بازاری وتاجر بانماز) بهتر از کسانی هستند که تنها به نماز می*روند و تجارتنمی*کنند.[۲]

    مسلمانان همان*گونه که به نماز و دینداری اهمیت می*دهد باید به تجارت وکسب و کار هم اهمیت دهد و اگر هر کدام را برای دیگری کنار بگذارد، از صراطمستقیم منحرف شده است.

    متأسفانهنماز در جامعه ما به ویژه در بازار کم*رنگ شده، نه این که نمازنمی*خوانند، بلکه به نماز اول وقت و حضور در مسجد اهمیت نمی*دهند.

    در گذشته، یکی از صفات خوب بازار این بود که وقتی صدای اذان بلند می*شد،بازاری از جا برمی*خاست، به مسجد می*رفت و نمازش را به جماعت می*خواند وپس از آن، به مغازه برمی*گشت.

    در بازارهای قدیم، مسجد کوچکی نیز به نام مسجد بازار ساخته می*شد تابازاریان از فیض نماز اول وقت محروم نشوند؛ ولی اکنون باید گریست و به حالکسانی تأسف خورد که همسایه مسجدند، درِ مغازه آن*ها با درِ مسجد یکی است،ولی هنگام نماز، روی صندلی مغازه خود نشسته، چشم در چشم نمازگزاران که باشتاب به سوی مسجد می*روند می*اندازند و بدون آن*که احساس شرم نمایند بهکار خود ادامه می*دهند. امام صادق(ع) فرمود: شیعه ما را هنگام نمازبشناسید. اینان اگر اهل نماز باشند(ان*شاءالله هستند) باید بدانند کهنمازشان قبول نیست.


    در حدیث معروف آمده است:

    لاصَلاﮤَ لِجارِالْمَسْجِدِ اِلّا فِی مَسجِدِه.[۳]

    همسایه مسجد نماز ندارد(قبول نیست) مگر این*که نماز خود را در مسجد بخواند!

    گر چه معنای آن از نظر فقیهی بطلان نماز نیست، اما زیبنده مسلمان نیست که به آسانی از این فیض بزرگ بگذرد.

    راستی چگونه یک مسلمان می*تواند هنگام شنیدن صدای اذان، کنار مسجد و جلویچشم نمازگزاران در مغازه خود بیشیند و در مسجد حاضر نشود؟ بازار مسلمانانباید هنگام نماز تعطیل شود و همه به مسجد هجوم برند. جنین فردی فردایقیامت نزد مولا علی(ع) خجالت خواهد کشید.

    کسی که چند ساعت در مغازه خود می*نشیند و چرت می*زند و از مشتری خبرینیست، آیا در همین چند دقیقه وقت نماز، مشتری برای او می*رسد؟ تازه، متریهم وقتی مغازه بسته ما را ببیند او هم می*رود نماز می*خواند و بعد از نمازمراجعه می*کند، پس چیزی از دست نخواهد رفت، مگر همان اجر نماز اول وقت ونماز جماعت! تو که شیعه هستی و اول وقت نماز نمی*خوانی، هرگز از خودپرسیده*ای اکنون که اول وقت نماز است امام زمان من مشغول چه کاری است؟


    رسول خدا(ص) فرمودند:

    صَلاﮤُ الرَّجُلِ فی جَماعَةٍ خَیرٌ مِن صَلاتِه فی بَیتِهِ اَربَعینَ سَنَةٍ.[۴]

    نماز انسان با جماعت، ثوابش بیتر از چهل سال نماز فرادا است که در خانه خوانده شود!

    حضرت در حدیث دیگری فرمودند:

    اِنْ سُئِلْتَ عَمَّن لایَشهَدُ الجَماعَةَ فَقُل لااَعْرِفُهُ.[۵]

    اگر حال کسی را که در جماعت حاضر نمی*شود از تو پرسیدند بگو: او را نمی*شناسم.

    همچنین پیامبر فرمودند: کسی که نمازش را با مسلمانان در مسجد نمی*خواند؛ نماز قبول نیست و غیبت کردن او نیز حرام نیست.

    وَ مَن رَغَبَ عَن جماعَةِ المسلِمینَ سَقَطَتْ عدالَتُهُ و وَجَبَ هِجرانُهُ.

    هرکس از نماز جماعت مسلمانان دوری کند از عدالت ساقط می*شود و باید از او دوری جست.[۶]

    آنچه در اسلام به عنوان یک امر مسلم تلّقی شده این است که عبادتِ واجبباید علنی و به صورت گروهی انجام گیرد و نماز با وجود این که یک عبادتاست، بُعد سیاسی و احتماعی آن قوی**تر است؛ از این رو باید با جماعت وباشکوه برگزار شود.


    رسول خدا(ص)، حضرت خدیجه و حضرتعلی(ع) جلوی چشم مشرکان به مسجدالحرام می*آمدند و نماز جماعت سه نفرهتشکیل می*دادند و آن همه نیش زبان و اذیت را تحمل می*کردند و با این کهمی*توانستند نماز را در خانه بخوانند؛ ولی می*آمدند در مسجد و جلوی چشممشرکان می*خواندند. چرا امروز صهیونیست*ها نماز جماعت مسلمانان فلسطین رابه گلوله می*بندند و چرا منافقان و دشمنان اسلام، نماز جماعت را هدف تیرتبلیغات خود قرار می*دهند؟ چون شکوه و جلال نماز و پر شدن مساجد به زیانآن*ها است، چون حضور در مساجد باعث تقویت مسلمانان، رضای خدا، تضعیفدشمنان و خشم شیطان می*شود. عزیزان بازاری! کسبه محترم شیعه علی(ع)! اصالتو ارزش*های گذشته بازار را زنده نگه دارید و کسب و کار را هنگام نمازتعطیل کنید. جمعه*ها به عنوان یک جهاد در نماز جمعه شرکت کنید و مطمئنباشید که خیر و برکت بیشتری نصیبتان خواهد شد.

    نماز، ذکر و یاد خداست و در بازار بیشتر به یاد و ذکر خدا نیاز است.

    خداوند در قرآن می*فرماید:

    * یا اَیَّها الَّذینَ آمَنُوا لاتُلهیکُم اَموالُکُم و لااَولادُکُم عَن ذِکْرِ اللهِ *[۷]

    ای مؤمنان! ثروت و اولاد، شما را از یاد خدا باز ندارد.

    همچنین می*فرماید:

    * رِجالٌ لاتُلهیهِمْ تِجارَﮤٌ و لا بَیْعٌ عَن ذِکرِ اللهِ *[۸]

    مردمی که تجارت و خرید و فروش، آن*ها را از یاد خدا بازنمی*دارد.


    سپس در مذمت گروهی که هنگام نماز، سرگرم کسب و کارند می*فرماید:

    * وَ اِذا رَاَوْا تِجارَﮤً اَوْ لَهْواً اِنْفَضُّوا اِلَیها وتَرَکُوکَ قائِماً قُلْ ما عندَاللهِ خَیْرٌ مِِن اللَّهوِ و مِنالتِّجارَﮤِ و اللهُ خَیْرُ الرّازِقینَ *[۹]

    هنگامی که مسئله تجارت و خرید و فروش مطرح می*شد، پیامبر را تنهاگذاته، از مسجد خارج می*شدند. ای پیامبر! به مردم بگو: آنچه از اجر و ثوابنزد خداوند است از سود تجارت (که موقع نماز به دست می*آورید) بهتر است واین خدا است که بهترین روزی*دهنده است.

    یعنی اگر نماز را به خاطر سود، رها کنید و به بازار روی آورید بدانید کهضرر می*کنید. تجارت یکی از بهترین شغل*ها است که هم قرآن و هم احادیث آنرا مایه خیر، برکت و عزت دانسته*اند؛ ولی نه هر تجارتی، بلکه به گفته قرآنکریم آن تجارتی مفید و خوب است که انسان را سرگرم نکند و از یاد خدا غافلننماید.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]----------------------------------------------
    [/JUSTIFY][1] سوره نور، آیه۲۳۷

    [۲] وسائل الشیعه، ج۱۷، ص۱۷

    [۳] وسائل، ج۵، ص۱۹۴

    [۴] جامع*الاخبار، ص۷۷

    [۵] مستدرک، ج۶، ص۴۵۱

    [۶] وسائل، ج۸، ص۳۱۷

    [۷] سوره منافقون، آیه۹

    [۸] سوره نور، آیه۲۷

    [۹] سوره جمعه، آیه۱۱

  14. #14
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]با توجه به خطرهایی که در کمینبازاریان است، دعاهایی برای هنگام ورود به بازار وارد شده تا شخص، خود رااز آفات بازار ایمن بدارد و به برکت آن دعاها بتواند خود را از فتنه*هایبازار حفظ کند.

    رسول خدا(ص) وقتی به بازار می*رفتند می*فرمودند:

    اَللّهُمَ اِنّی اَسْئَلُکَ مِنْ خَیْرِ هذَا السُّوقِ وَ اَعُوذُ بِکَ مِنَ الکُفْرِ وَ الفُسُوقِ.

    خداوندا! خیر این بازار را از تو می*خواهم و از کفر و فسق به تو پناه می*برم.

    رسول خدا(ص) فرمودند:

    مَن ذَکَرَ اللهَ فِی السُّوْقِ مُخْلِصاً عِندَ غَفْلَةِ النّاسِ وَشُغْلِهِمْ کَتَبَ اللهُ لَهُ اَلْفَ حَسَنَةٍ وَ یَغْفِرُ اللهُ لَهُیَوْمَ القیامَةِ مَغْفِرَﮤً لَمْ تَخْطُرْ عَلی قَلْبِ بَشَرٍ.

    هرکس در بازار، هنگام غفلت و اشتغال مردم به کسب و کار، به یاد خداباشد و خالصانه او را یاد کند، خداوند هزار حسنه برای او می*نویسد و درقیامت چنان او را بیامرزد که به فکرش خطور نکند.


    امیر المؤمنین(ع) فرمود:

    مَجالِسُ الْاَسواقِ مَحاضِرُ الشَیْطانِ.[۱]

    بازارها، محل حضور شیطان است.

    پس با توجه به آنچه بیان شد؛ یعنی وجود برخی گناهان در بازار و برای اینکه انسان در بازار، گرفتار دنیا و آفت*های بازار نشود باید به یاد خدا بادو لحظه*ای از یاد خدا غفلت نورزد.

    آن*جا که شیطان وسوسه کم*فروشی، کلاه*برداری، سودجویی و ... می*کند، برایفرار از حیله*های شیطان باید به خداوند پناه برد و تقوای اقتصادی را پیشهخود کرد.

    همچنین فرمودند: کسی که هنگام ورود به بازار «بسم الله» بگوید، آمرزیده می*شود. از علی(ع) نقل شده است:

    اَکثِرُوا ذِکرَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ اِذا دَخَلْتُمُ الاَسْواقَ وَعِنْدَ اشْتَغالَ النّاسِ. فَاِنَّهُ کَفّارَﮤٌ لِلذُّنُوبِ وَ زیادَﮤٌفِی الْحَسَناتِ و لاتُکْتَبُوا فِی الغافِلینَ.[۲]پ

    هنگامی که به بازار رفتید، خدا را زیاد یاد کند، به ویژه هنگامیکه دیدید مردم سرگرم کسب و کارند؛ زیرا یاد خدا در آن هنگام، حسنات راافزایش داده، گناهان را پاک می*کند و از غافلان نوشته نمی*شوید.


    نقل شده است کسی که وقت ورود به بازار بگوید:

    سُبْحانَ اللهِ وَ الْحَمْدُللهِ وَ لا اِلهَ اِلّا اللهُوَحْدَهُ لاشریکَ لَه، لَهُ الْمُلْک و لَهُ الْحَمْدُ یُحْیی وَ یُمیتُوَ هُوَ حیٌّ لایَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ و هُوَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیر.

    خداوند پاداشی به عدد تمام مخلوقات به وی عطا می*کند.



    دعای خرید و فروش

    دعاهای بسیاری وارد شاده است که باید هنگام خرید و فروش خوانده شود. برخیاز این دعاها در کتاب کافی، جلد پنجم، صفحه ۱۵۵ و وسائل*الشیعه، جلددوازدهم بیان شده است. خواندن این دعاها و توجه به متن هر دعا، به کاسب،تاجر و معامله، خط درسی عطا می*کند؛ از جمله این دعا: وقتی مومن واردبازار می*شود و سر کار خود می*نشیند بگوید: «اَللّهُمَ اِنّی اَسْئَلُکَمِن خَیْرِها و خَیْرَ اَهْلِها...»؛ خدایا! از تو می*خواهم که خیر بازارو اهلش را به من برسانی، آن*گاه خداوند فرشته*ای را مأمور حفظ جان و مالاو کرده، در حقش دعا می*کند.

    کاسب، هنگام کسب و کار و خرید و فروش بش از آن که به فکر سود و زیان باشدباید به فکر خدا و حساب و کتاب قیامت باشد و بداند که اگر ذره*ای از مالمردم و حقی از آنان نزد او بیاید، فردای قیامت سخت او را نگه می*دارند تااز عهده*اش برآید: * فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّﮤٍ شَرّاً یَرَهُ *[۳]باید مواظب بود که در بازار به جای فروش متاع، دین فروخته نشود و درحقیقت، سود و زیان قیامت برای آن*ها مهم*تر باشد تا سود و زیان دنیا.
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY]
    [JUSTIFY]-----------------------------------
    [/JUSTIFY][1] غررالحکم، ج۲، ص۷۳۶

    [۲] مستدرک، ج۵، ص۳۰۱

    [۳] سوره زلزال، آیه۸

  15. #15
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    از آن*جا کهاسلام، کامل*ترین دین و جامع*ترین مکتب است، در تمامی زمنیه*ها و مسائل،دستورالعمل*های متناسب دارد. برای انسان هم که هستی برای او آفریده شده،او ولادت تا پس از مرگش، دستور و قانون دارد که برای سعادتمند شدن بایدهمه آن*ها را به کار بگیرد.

    به این منظور، اسلام از مسائل اقتصادی نیز غافل نبوده، بایدها و نبایدهایفروانی را فراهم آورده است. یک اقتصاد یا یک بازار اسلامی وقتی می*تواندموفق و سالم باشد که تمام دستورات در آن به کار گرفته شود به باید ها ونباید ها عمل شود، همچنین یک کاسب، تاجر و صنعت*گر وقتی موفق است که به آنموازین و مقررات پای*بند باشد و آن*ها را مو به مو اجرا کند و برای اجرایهر قانون، نخست علم به آن و دانستن آن شرط اساسی است.

    بنابراین کسی که می*خواهد بر اساس دستور اسلام عمل کند و کسب و کارش، خریدو فروشش، اجاره و رهنش، نقد و نسیه*اش، هدیه و صلحش و ... طبق موازیناسلام باشد باید نخست به دنبال آموختن مسائل شرعی و حلال و حرام آن برود،و گرنه بدون توجه به مسائل شرعی، گرفتار گناه اقتصادی می**شود که زیان*هایمادی و معنوی بسیاری را در پی خواهد داشت.


    اصبغ بن نباته می*گوید: شنیدم امیرمؤمنان(ع) روی منبر سه مرتبه فرمود:

    یا مَعْشَرَ التُّجارِ! اَلْفِقْهَ ثُمَّ المَتْجَرَ، اَلْفِقْهَثُمَّ المَتْجَرَ، و اللهِ لِلرِّبا فِی الاُمَّةِ اَخْفَی مِنْ دَبیبِالنَّمْلِ عَلی الصَّفا.[۱]

    ای تجار! ای کسبه! اول مسئله بعد کسب و کار، اول مسئله و فقه بعد کسبو کار؛ زیرا به خدا قسم ربا در این امت مخفی*تر از صدای پای مورچه روی سنگصاف است.

    مقصود این است که اگر کسی مسائل خرید و فروش را نداند، بدون آن که بخواهد گرفتار گناه بزرگ رباخواری می*شود.

    از امام جواد(ع) نقل شده است:

    مَن عَمِلَ عَلی غَیرِ عِلْمٍ اَفْسَدَ اَکْثَرَ مِمّا یُصْلِحُ.

    هر کس بدون آگاهی از مسائل مربوط به موضوعی، در آن گام نهد، آنچه خراب می*کند بیتر از چیزی است که به دست می*آورد.[۲]

    امام صادق(ع) فرمودند:

    مَن اَرادََ التِّجارَﮤَ فَلْیَتَفَقَّهُ فی دینِهِ لِیَعْلَمَبِذالِکَ ما یَحِلُّ ممّا یَحْرُمُ عَلَیْهِ وَ مَنْ لَمْ یَتَفَقَّه فیدینِهِ ثُمَّ اتَّجَرَ تَوَرَّطَ الشُّبَهاتِ.[۳]

    هر کس تصمیم دارد به تجارت و کسب و کار بپردازد، نسخت بایدمسائل و احکام فقهی آن را یاد بگیرد تا حرام*ها و حلال*ها را تشخیص دهد وهرکس بدون یادگیری مسائل شرعی به کسب و کار مشغول شود، گرفتار گناه وناهنجاری*ها نخواهد شد.


    نقل شده است که حضرت امیرمؤمنان می*فرمود:

    لایَقْعُدَنَّ فِی السُّوقِ اِلّا مَن یَعْقِلُ الشِراءَ وَ الْبَیْعَ.

    نباید کسی وارد میدان کار رود، مگر آن که احکام و آداب خرید و فروش را بداند.[۴]

    امام صادق(ع) از حضرت علی(ع) نقل کرده*اند:

    مَنِ اتَّجَرَ بِغَیْرِ عِلْمٍ اِرْتَطَمَ فِی الرِّبا ثُمَّ ارْتَطَمَ.[۵]

    هر کس بدون علم و آگاهی به مسائل شرعی به تجارت بپردازد در ورطه رباخواری خواهد افتاد.

    گاهی افراد بزرگ*تر، یک جوان یا نوجوان ناآگاه به مسائل شرعی دینی را درمغازه خود می*گذارند و او ممکن است به دلیل ناآشنایی با مسائل شرعی، دچارخلاف*هایی شود و کسب و کار وی را خراب و زندگی او را دچار حرام سازد.

    گماشتن شاگرد ناآگاه به مسائل می*تواند پیامدهای ناگواری در پی داشتهباشد. بنابراین بایسته است که افراد، نخست مسائل شرعی معامله، کار وکاسبی و تجارت را بیاموزند، آن*گاه وارد کار شوند تا همه چیز را به حرامآلوده نکنند.

    [JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY]-----------------------------------
    [1] وسائل، ج۱۷، ص۳۸۱

    [۲] کافی، ج۶، ص۴۴

    [۳] وسائل، ج۱۲، ص۲۸۳

    [۴] تهذیب، ج۷، ص۵

    [۵] کافی، ج۵، ص۱۵۴
    [/JUSTIFY]

  16. #16
    مدیران شورای نظارت گنجینه آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۷-۰۲-۲۷
    نوشته ها
    1,113
    سپاس ها
    1
    سپاس شده 4 در 3 پست

    Re: راههای کسب وکار از دیدگاه اسلام

    [JUSTIFY]بازار سالم و موفق فقط در پرتو عملبه دستورات دین امکان*پذیر است؛ از این رو توجه به آفات بازار می*تواندهمواره در سلامت بازار نقش به *سزایی داشته باشد. در اینجا برخی از آفاتبازار مورد بررسی قرار گرفته است.



    1. ربا

    نزول*خواری، سرمایه را تباه می*کند. سودجویی و رباخواری نوعی تصاحب ثروتدیگران، بدون زحمت و رنج است و از زمان*های دیرین، حتی عصر نزول قرآن کریمنیز رواج داشته و قرآن، سخت با آن برخورد کرده و در آیات بسیاری آن رانکوهش کرده است، حتی آن را همانند جنگ با خداوند به شمار آورده و فرمودهاست: * فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللهِ وَ رَسُولِهِ *. اگر نزول*خواری راکنار نگذارید، با خدا و رسول او اعلان جنگ کرده*اید.[۱]

    خداوند در قرآن کریم می*فرماید:

    * یَمْحَقُ اللهُ الرِّبا وَ یُرْبِی الصَّدَقاتِ *[۲]

    خداوند ثروت ناشی از رباخواری را نابود می*کند؛ ولی صدقه و خیرات را رشد می*دهد.

    فرد نزول*خوار دنبال افزای ثروت است؛ ولی خداوند می*فرماید: آن خیال باطلاست و ثروت نای از ربا، بی*برکت و تباه است؛ البته صدقات و کمک بهتهی*دستان بر ثروت می*افزاید و خیر وبرکت آن، در دنیا و آخرت نصیب صاحبشمی*گردد.


    بیماری اقصادی

    ربا*خواری، یک فساد مالی و بیماری زشت اقتصادی است که اگر وارد بازارمسلمانان شود همه چیز را تباه می*کند، جلوی کار خیر را می*گیرد، فاصلهطبقاتی را روزبه*روز بیشتر می*کند و ثروت*های حرام افزون*تر می*گردد.رباخواران، دل*سخت هستند، به مستمندان رحم نمی*کنند و از تولید، جلوگیریمی*کنند.

    امام صادق(ع) در ورد علت تحریم ربا فرمود:

    اِنَّما حَرَّمَ اللهُ الرِّبا لِئَلّا یَمْتَنِعَ النَّاسُ مِنِ اصْطِناعِ المَعْرُوفِ.[۳]

    خداوند ربا را حرام کرد تا علاقه انجام دادن کار خوب میان مردم از بین نرود.

    حضرت رضا(ع) فرمود:

    عِلَّةُ تَحْریمِ الرِّبا لِما نَهیَ اللهُ عنْهُ وَ لِما فیهِ مِنْ فَسادِ الأمْوالِ... .[۴]

    فلسفه تحریم ربا این است که خداوند آن را نهی کرده؛ زیرا موجب فساد مالی و اقتصادی می*گردد.

    وقتی شما یک درهم بپردازی و دو درهم بگیری، آن درهم اضافی را به باطلگرفته*ای و مالی به ناحق به ثروت خود افزوده*ای. ربا باعث فساد مالی واقتصادی می*شود و مردم دیگر از کار نیازمندان، گره*گشایی نمی*کنند، همچنیندر حق کسانی ظلم می*شود که به ناچار قرض گرفته*اند.

    مطالب بالا، مضمون حدیث مفصلی از حضرت رضا(ع) است.

    اگر کسی نزول*خواری را حلال بداند از آن*جا که یک ضرورت دین را انکارکرده، کشتنش واجب است (البته طبق ضوابط و حکم حاکم شرع و قوانین الهی).

    در حدیثی نقل شده است که ابن بکیر می*گوید: خبر به امام صادق(ع) رسید کهفلانی ربا می*خورد و اسم آن را «لبا» گذاشته (شاید مقصود شیر باشد وخواسته بگوید: مثل شیر حلال است یا خواسته حکم الهی را مسخره کند!). حضرتفرمود:

    لَئِنْ اَمْکَنَنی اللهُ مَنْهُ لَاَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ.

    اگر قدرت چیدا کنم، گردن او را می*زنم.[۵]


    بزرگی گناه رباخواری

    از امام صادق(ع) نقل شده است:

    دِرْهَمٌ رِباً اَعْظَمُ عِنْدَ اللهِ اَشَدُّ مِنْ سَبْعینَ زَنْیَةً کُلُّها بِذاتِ مَحْرَمٍ.[۶]

    یک درهم ربا، گناهش نزد خداوند بیشتر از هفتاد بار زنا با محارم است.

    در بعضی احادیث آمده است که گناهش*از هفتاد بار زنا با محارم مانند مادر در خانه خدا بیشتر است.

    کثیف*ترین شغل

    زشت*ترین درآمدها و بدترین سودها سودی است که از راه ربا به دست آید و کسیکه شغل و منبع درآمد خود را رباخواری قرار دهد، کثیف*ترین شغل را انتخابکرده است. از امام باقر(ع) نقل شده است:

    اَخْبَثُ الْمَکاسِبِ الرِّبا.

    بدترین و خبیث*ترین شغل*ها، کسب و کار از طریق رباخواری است.[۷]

    رسول خدا(ص) فرمودند:

    شَرُّ الْکَسْبِ الرِّبا.[۸]

    رباخواری، بدترین کسب است.

    از امام رضا(ع) نقل شده است که فرمود:

    اِعْلَمْ یَرْحَمُکَ اللهُ اَنَّ الرَّبا حَرامٌ سُحْتٌ مِنَالْکَبائِرِ وَ مِمّا وَعَدَاللهُ عَلَیْهِ النّارَ فَنَعُوذُ بِاللهِمِنْها وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلی لِسانِ کُلِّ نَبِیٍّ وَ فی کُلِّ کتابٍ.[۹]

    خدا تو را رحمت کند، بدان که ربا حرام و باطل است و از گاناهانکبیره*ای است که خداوند وعده عذاب داده –نعوذبالله- و همه پیامبران ربا راحرام دانسته*اند و این مسئله در تمام کتاب*های آسمانی آمده است.



    عذاب رباخوار

    در احادیث از عذاب رباخوار در قیامت با تعبیرهای عجیبی یاد شده است.

    رسول خدا(ص) فرمودند:

    خداوند شکم رباخوار را به همان اندازه که ربا خورده از آتش پر می*کندو هیچ یک از اعمال خوب او را قبول نمی*کند و تا زمانی که ذره*ای از مالربا نزد او باشد، خدا و ملائکه او را لعن و نفرین می*کنند.

    حضرت در حدیثی دیگری فرمودند:

    رباخوار وقتی به محشر وارد می*شود وارونه است (سرش روی زمین و پاهایش به طرف بالا است.)

    همچنین در حدیث دیگری فرمودند:

    یَقُومُ آکِلُ الرِّبا مَکتُوبٌ بَینَ عَیْنَیْه لاحُجَّةَ لَهُ عِنداللهِ.

    وقتی رباخوار در قیامت برخیزد، بر پیشانی او نوشته شده است: و حجت و عذری نزد خداوند ندارد.

    رسول خدا(ص) در حدیث دیگری فرمودند:

    در شب معراج بعضی را دیم که شکم*های آنان بسی بزرگ بود و در مسیرآل**فرعون قرار گرفته بودند و از بزرگی شکم نمی*توانستند برخیزند تا اینکه زیر دست و پای فرعونیان قرار می*گرفتند و مانند آل*فرعون صبح و شام آتشبر آنان عرضه می*شد. از جبرئیل پرسیدم: این*ها چه کسانی*اند؟ گفت این هارباخواران هستند.

    این*گونه احادیث که از بزرگی گناه و زشتی رباخواری حکایت دارد بسیار است وطبعا وقتی قرآن رباخوار را «محارب» و در مقام جنگ با خدا و رسول می*داند،دیگر این*گونه عذاب*ها برای چنین کسی سهل است.


    شریک گناه

    شاید کسی فکر کند گناه رباخواری تنها برای رباخوار است و نزول*دهنده هیچگناهی ندارد، در صورتی که چنین نیست و نه تنها نزول*دهنده شریک گناهنزول*خوار است بلکه دلال، واسطه، شاهد و نویسنده اسناد نیز در گناهرباخوار شریک هستند. در اصل ربادهنده باعث رشد ربا و رباخواری می*شودهمان*طور که رشوه* دهنده باعث رشد رشوه*خواری می*شود، پس چه*طور می*توانگفت که او گناهی ندارد؟

    امیرمؤمنان(ع) در حدیثی نقل می*کند:

    لَعَنَ رَسُولُ اللهِ الرِّبا وَ آکِلَهُ وَ بایِعَهُ وَ مُشْتَریَهُ و کاتِبَهُ وَ شاهِدَیْهِ.

    رسول خدا(ص) ربا، ربا خورنده، ربادهنده، رباگیرنده، نویسنده و دو شاهد آن را لعنت کرد.[۱۰]

    حضرت در حدیث دیگری فرمودند:

    اِنَّ اللهَ لَعَنَ آکِلَ الرّبا وَ مُوکِلَهُ وَ کاتِبَهُ و شاهِدَیْهِ.[۱۱]

    خداوند ربادهنده، رباگیرنده، نویسنده و دو شاهد آن را لعنت کرد.

    ایشان در حدیث دیگری فرمودند:

    اَلآخِذُ وَ الْمُعطی سَواءٌ.

    دهنده و گیرنده ربا، هر دو در گناه مساوی*اند.[۱۲]
    [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] [/JUSTIFY][JUSTIFY] ---------------------------[/JUSTIFY][1] سوره بقره، آیه۲۷۹

    [۲] سوره بقره، آیه۱۷۶

    [۳] کافی، ج۵، ص۱۴۶

    [۴] وسائل، ج۱۸، ص۱۲۱

    [۵] کافی، ج۵، ص۱۴۷

    [۶] وسائل، ج۱۸، ص۱۲۱

    [۷] کافی، ج۵، ص۱۴۷

    [۸] مستدرک، ج۱۳، ص۳۲۹

    [۹] مستدرک، ج۱۳، ص۳۳۱

    [۱۰] فقیه، ج۳، ص۲۷۴

    [۱۱] بحارالانوار، ج۱۰۰،ص۱۱۶

    [۱۲] میزان الحکمه، ج۴، ص۴۶

صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •