کفش پاشنه بلند خانمها و خلخال های زمان پیامبر

یکی از سفارش هایی که به زنان آیه 31 سوره نور شده ، پرهیز از حرکات ورفتارهای تهییج کننده شهوت از جمله راه رفتن تحریک آمیز است. «و لا یضربنبارجلهن لیعلم ما یخفین من زینتهن ؛ و [زنان] نباید پاهای خود را [آن گونهبر زمین] بزنند تا آن چه از زینت هایشان مخفی می کنند دانسته شود.»
این بخش از آیه به این نکته اشاره دارد که زنان مسلمان نهایت دقت و عفت رادر دوری از اموری که آتش شهوت را در دل مردان شعله ور می سازد و ممکن استآنان را از جاده عفت منحرف کند، داشته باشند.(تفسیر نمونه، آیت الله مکارمشیرازی و دیگران، ج 14 ، ص 441)
از این بخش از آیه چند نکته برداشت می شود:
1. زنان مؤمن، موظف اند به هنگام راه رفتن ، به گونه ای گام بردارند که زینت هایشان (چون خلخال) بر نامحرمان آشکار نشود.
2. هر گونه حرکت و رفتاری که موجب آگاهی نامحرمان از زینت های زنان مؤمن شود، بر آنان حرام است.
3. زنان مؤمن، وظیفه دارند از هرگونه رفتار تحریکت آمیز و جلب کننده توجه نامحرمان به سوی خویش پرهیز کنند.
4. بر زنان مؤمن ، پوشاندن پا تا مچ و زینت های آن (مانند خلخال) واجباست.(تفسیر راهنما، اکبر هاشمی رفسنجانی و جمعی از محققان مرکز فرهنگ ومعارف قرآن، ج 12، ص 254)

حاصل آن که همان طور که نشان دادن خلخال جایز نیست ، راه رفتن به گونه ایکه باعث تهییج مردان و جلب توجه آنان به دیدن زینت های پنهان زن می شود ،نیز جایز نیست.
کفش های پاشنه دار با خلخال تفاوت دارند، خلخال بالای مچ پا بسته می شود وخود یک نوع زینت پنهان محسوب می شود؛ اما کفش پاشنه دار به خودی خود زینتبه حساب نمی آید؛ البته چنانچه کفش پاشنه بلند، باعث تهییج و تحریک و جلبتوجه مردان شود از باب مهیج بودن حرام خواهد بود.
لذا فقیهان فتوا داده اند: «کفش پاشنه بلند اگر موجب تهییج نامحرم شود اشکال دارد.»