نمایش نتایج: از شماره 1 تا 4 , از مجموع 4

موضوع: بهترین رهبر دنیا، در پوششی پشمینه!

  1. #1
    کاربر افتخاری MR HAMID آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۱۱-۰۲
    نوشته ها
    1,544
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 15 در 12 پست

    Post بهترین رهبر دنیا، در پوششی پشمینه!


    آیا مؤمنان، امیرى مى خواهند كه سرگرم خود و خانواده اش باشد و در سختى هاى دنیا با آنان شریك نباشد؟ آیا چنین كسى امیرى راستین و حقیقى است و كسانى كه به چنین امیرى خشنود باشند و از او فرمان برند، از مؤمنان به شمار مى روند؟

    لغت صوفی که در اول به مناسبت آنکه عادتاً لباس زهاد «صوف» یعنی از پشم بوده، پیدا شده است، بعدها مترادف با لغت «عارف» شده، اعم از اینکه آن عارف لباس پشمی بپوشد یا نپوشد بطوریکه در لغت عرب اصطلاح «لبس الصوف» به معنی عارف شدن و در زمره ی فقرا و صوفیه درآمدن است. مثل آنکه در فارسی هم اصطلاح «پشمینه پوش» عیناً* به همان معنی است و از مترادفات «صوفی» و «عارف» و «درویش» است.
    پشمینه پوشی اختصاص به صوفیه نداشته است این اشتقاق را بیشتر محققان قبول کرده و آن را بیشتر می پسندند که تصوف بی شک از زهد و پارسایی آغاز شده است و پشمینه پوشی زاهدان قدیم در واقع اعتراضی بوده است بر طرز زندگی آن جماعتی از توانگران که همه ی عمر در شادخـواری و خوشـگـذرانی به سر مـی برده اند وهمه جامه و خوراک لطیف داشته اند.(1)
    «خداوند، بر رهبران دادگر واجب ساخته است كه خود را همتاى ضعیف ترین مردم بگردانند تا فقر بر تهى دستان گران نیاید.»
    مرحوم کلینی در کتاب شریف کافی بابی را به پشمینه پوشی، اختصاص داده تحت عنوان «لبس الصوف والشعر والوبر» : «پوشیدن پشم و مو و کرک». و از قول امیرمؤمنان علیه السلام نقل کرده است: «لباس پنبه ای بپوشید چرا که لباس رسول خدا و لباس ما اهل بیت است و رسول خدا پشمینه و موئینه نمیپوشید مگر به جهت خاصی». (2)

  2. #2
    کاربر افتخاری MR HAMID آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۱۱-۰۲
    نوشته ها
    1,544
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 15 در 12 پست

    Post

    پشمینه پوشی حرام نیست
    به طور کلی از جمع بندی روایات معصومین و خصوصا کلمات امیر بیان علیهم السلام، این نتایج به دست آمده است:
    1- پوشیدن لباس پشمینه حرام نیست.
    2- به عنوان ساده زیستى و همسان سازى سطح زندگى با فقرا برای پیشوایان عدالت گستر واجب است.
    3- قرار دادن آن به عنوان پوشش دائمی و غالب، مطلوب نیست.
    4- پوشیدن آن هنگام نماز مطلوب است.
    بنابراین انسان ضمن اینکه باید گه گاه برای دوری از تکبر لباس پشمینه و غلیظ بپوشد اما از آن طرف نباید آن را سیره خود قرار دهد و از لباس نرم پرهیز کند به گونه ای که به خیال زهد احساس فخر و تکبر در او راه پیدا کند. و هم چنین، این شیوه باید شیوه حاکمان باشد تا از حال مردم ناتوان، بی خبر نمانند.

  3. #3
    کاربر افتخاری MR HAMID آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۱۱-۰۲
    نوشته ها
    1,544
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 15 در 12 پست

    Post

    امیری که شریک سختی زندگی است
    رهبران جوامع اسلامی، در طول تاریخ از سیره زندگى امام علی علیه السّلام، غافل گشته اند. امیر المومنین علیه السلام، مى فرماید: «آیا من سیر بخوابم و پیرامون من شكم هاى گرسنه و جگرهاى تشنه باشند؟ و همانند كسى گردم كه درباره اش گفته اند: این بیمارى تو را بس كه شكمت سیر باشد و پیرامونت گرسنه باشند! آیا از این خوشنود باشم كه مرا امیر مومنان مى خوانند و در عین حال با مردم در سختى هایشان شریك نباشم و براى آنها در سختى زندگى، الگویى نباشم؟» (3)
    آیا مؤمنان، امیرى مى خواهند كه سرگرم خود و خانواده اش باشد و در سختى هاى دنیا با آنان شریك نباشد؟ آیا چنین كسى امیرى راستین و حقیقى است و كسانى كه به چنین امیرى خوشنود باشند و از او فرمان برند، از مؤمنان به شمار مى روند؟ در تاریخ اسلام، پس از پیامبر صلّى اللّه علیه و اله، بسیار روشن است که دلهاى توده مردم با على علیه السّلام بود؛ زیرا او از زبان آنان سخن مى گفت و آرزوهایشان را تعبیر مى كرد و در تك تك سخنان و گامهایش به یادشان بود. شیوه زندگى امام علیه السّلام و لباس پشمینه اش به طور طبیعى چنین اقتضایى نیز دارد و این تنها گناه او نزد دشمنانش بود. امام علیه السّلام خطاب به عاصم بن زیاد، از دیدگاه خود درباره خلافت خبر مى دهد:
    «به خدا سوگند، آن قدر این پیراهن پشمین را وصله زدم كه از پینه كننده آن شرمسارم. یكى به من گفت: آیا آن را دور نمى افكنى؟ گفتم: از من دور شو، صبحگاهان رهروان شب ستایش مى شوند» (كنایه از این كه آینده از آن استقامت پیشگان است.)
    «خداوند، بر رهبران دادگر واجب ساخته است كه خود را همتاى ضعیف ترین مردم بگردانند تا فقر بر تهى دستان گران نیاید.» (4) رهبر باید در كردار و رفتار خود و نه تنها سخن با نیازمندان مشاركت كند و این خواست بندگان خداوند است.
    تنها امیری که پیراهنش وصله داشت
    پیراهن وصله دارى بر اندام امام علیه السّلام بود. شخصى ایشان را دید و در این باره از ایشان پرسید. فرمود: دل با آن فروتن و نفس رام مى شود و مؤمنان از آن سرمشق مى گیرند. دنیا (ى حرام) و آخرت، دو دشمن متفاوت و دو راه جداى از یكدیگرند. پس كسى كه دنیاپرست باشد و به آن عشق ورزد، به آخرت كینه ورزد و با آن دشمنى خواهد كرد. آن دو همانند شرق و غرب از هم دورند و رونده به سوى آن دو، هرگاه به یكى نزدیك شود از دیگرى دور مى گردد و آن دو همواره هووى یكدیگرند. (5)
    «آیا من سیر بخوابم و پیرامون من شكم هاى گرسنه و جگرهاى تشنه باشند؟ و همانند كسى گردم كه درباره اش گفته اند: این بیمارى تو را بس كه شكمت سیر باشد و پیرامونت گرسنه باشند! آیا از این خوشنود باشم كه مرا امیر مومنان مى خوانند و در عین حال با مردم در سختى هایشان شریك نباشم و براى آنها در سختى زندگى، الگویى نباشم؟»
    امام علیه السّلام در پایان خطبه 160 نهج البلاغه نیز فرمود: «به خدا سوگند، آن قدر این پیراهن پشمین را وصله زدم كه از پینه كننده آن شرمسارم. یكى به من گفت: آیا آن را دور نمى افكنى؟ گفتم: از من دور شو! صبحگاهان، رهروان شب ستایش مى شوند» (كنایه از این كه آینده از آن استقامت پیشگان است.)
    این ماجرا در قالب شعر شنیدنی است:
    دیده شد اندر بر مولاى دین *** پیشواى بر حق أهل یقین
    یك رداى كهنه پر پینه اى *** پر ز وصله جامه دیرینه اى
    گفته شد با وی در این باره سخن *** گفت مولا زیور است اندر بدن
    دل كند خاشع كند نفسم ذلیل *** تا نغرّد بر من این رزمنده پیل
    مؤمنان را شاید از آن پیروى *** گر كه در راهند همراه علی (6)

  4. #4
    کاربر افتخاری MR HAMID آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۱۱-۰۲
    نوشته ها
    1,544
    سپاس ها
    0
    سپاس شده 15 در 12 پست

    Post

    سخن پایانی
    جامه خشن پوشیدن و زندگى كردن مانند فقیرترینِ مردم، براى رهبران و توانگران جامعه، در مقام گفتار، شعارى است بسیار شیرین و پُرجاذبه؛ ولى انجام دادن آن ، دشوار است و تنها از كسى ساخته است كه نفس امّاره اش را كشته باشد و به گفته امام على علیه السلام در نخستین گام در مسیر عدالت ، از دام هوس، رهیده باشد. آن حضرت توان پوشیدن لباس لطیف و نو و خوردن غذاهاى لذیذ را داشت، بدون آن كه دچار سركشى و تكبر شود؛ و بالاتر این كه هرگز چنین نمى شود. با این حال، ایشان پیشوای معصوم است و خود را همطراز با مردم فقیر قرار مى دهد تا نادارى سبب پریشانى و در نتیجه از پا افتادن آنها نگردد؛ رهبران سیاسى جامعه اسلامى موظّف اند در دوران حاكمیت، زندگى شخصى خود را با زندگى بینواترین مردمِ تحت رهبرى خود، همسان سازند و این وظیفه، اختصاص به امیر مؤمنان علیه السلام ندارد.
    البته باید توجه داشت که این خصوصیت یکی از ویژگی های امیرالمومنین علیه السلام است و ایشان ویژگی های منحصر بفرد بسیاری دارند. ضمن این که امام به عنوان حاکم به متضای زمان چنین پوششی را داشتند و چون امام این پوشش را داشتند؛ خوب است.
    پی نوشتها:
    1. عبدالحسین زرین کوب، ارزش میراث صوفیه (زهد و محبت) ، ص۴۰
    2. کلینی، اصول کافی، ج 6 ص450
    3. نهج البلاغه، نامه 45
    4. نهج البلاغة ، خطبه ۲۰۹ ؛ بحار الأنوار، ج ۴۰ ص ۳۳۶ ح ۱۹
    5. نهج البلاغه حکمت 102
    6. خویی، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج 21 ص152و153
    هاجر نادعلی

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. برگزاری مراسم نکوداشت مترجم سوئدی قرآن در مراکش
    توسط Vesal در انجمن شخصیتهای مذهبی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۰۷-۲۸-۹۳, ۲۲:۴۰
  2. نوشتن سوره مبارکه حمد با هنر اوریگامی ژاپن!
    توسط Vesal در انجمن اخبار قرانی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۰۶-۰۱-۹۰, ۱۵:۰۶
  3. برگزاری دومین کنفرانس بین المللی فقه اسلامی در سودان
    توسط Vesal در انجمن بايگاني خبرگزاري مذهبي گنجينه الهي
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۰۴-۰۷-۸۹, ۱۸:۲۳
  4. نكات اخلاقي سوره حجرات
    توسط کشف الیقین در انجمن تفسیر
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۰۹-۲۱-۸۸, ۱۹:۲۸
  5. اهانت به بانوان مسلمان محجبه در سوئد
    توسط Vesal در انجمن بايگاني خبرگزاري مذهبي گنجينه الهي
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: ۰۸-۱۴-۸۸, ۱۵:۴۶

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •