اختیار انسان و عدالت خداوند:

علم خداوند نامحدود است و نسبت به آینده تک تک افراد بشر و عاقبتی که درانتظار ایشان است، آگاهی دارد. اما خدواند متعال عاقبت افراد را خود رقمنمی زند خدواند آدمی را مختار آفریده است. آدمی در انتخاب راه نیک و شرمساوی مختار آفریده شده، لذا خود می تواند آینده و عاقبت نیک و شر را رقمزند. و این هم با عدالت خداوند منافاتی ندارد، زیرا عدالت خداوند اقتضا میکند همه افراد بشر، یکسان از اختیار برخوردار باشند تا خود آینده خود رارقم بزنند. با این لحاظ اگر من نوعی با کردار و رفتار خود گناه کار باشم،و این هم از ابتدا در علم خدا موجود باشد، ربطی به عدالت ندارد. در عذاببودن هم نتیجه و ماحصل انتخابی است که در زمانِ علم و آگاهی به آخرت بوجودمی آید و هیچ فردی به زور و یا بدون اطلاع مورد عذاب الهی قرار نخواهدگرفت به عنوان مثال: اگر سازمان سنجش برای برگزاری کنکور، می داند قطعاعده ای در این آزمون موفق نخواهند شد و از این موفق نشدن و شکست، سرخوردهمی شوند آیا این درست است که آن ها را از شرکت در کنکور محروم کند یا اینکه باید یک امتحان برگزار کند و برای همه شرایط مساوی را برقرار کند که درآن شرکت کنند.
و هنگامی که شخص در آزمون قبول نشد نمی تواند اعتراض کند چرا مرا در امتحان شرکت دادید؟
خداوند متعال نیز به همه انسان ها، عقل و شعور و قدرت انتخاب داده است وبرای هدایت آن ها پیامبران و امامان علیهم السلام را فرستاده است حال اگرکسی از این امکانات که برای پیشرفت او مهیا شده استفاده نکند و خود راجهنمی کند اشکال متوجه خود او است.
و اگر در این دنیا فقط انسان های خوب و بهشتی آفریده می شدند دیگر اختیارنبود بهشت و جهنم بی معنا بود، امتحان و آزمایش در کار نبود و این خلافهدف خلقت انسان است.