نصایحی گهربار از امام عسكری علیه السلام
امام حسن عسکری علیه السلام در نامه*ای گهربار برای ابن بابویه (1) که از فقهای مشهور زمان خویش بوده است، چنین فرموده*اند:
«امّابعد، تو را ای پیر و معتمد و فقیهم، ابو الحسن علی بن حسین قمی، که خدایت*برای کسب خشنودیهایش تو را موفّق بدارد و به رحمت خویش، از صلب *توفرزندانی صالح، عطایت فرماید، سفارش می*کنم به تقوای خدا و بر پای *داشتننماز و پرداخت زکات که نماز از مانعان زکات، پذیرفته نشود.
وتو را سفارش می*کنم به آمرزش گناه، و فرو خوردن خشم، و صله *رحم و همدلیبا برادران، و کوشش در (جهت رفع) نیازهای ایشان در سختی و آسانی، وبردباری در برابر نادانان، و نفقه در دین، و تربیت در کارها و رعایت قرآن،و خوشخویی، و امر به معروف و نهی از منکر که*خداوند فرمود:

{دربسیارى از سخنانِ درِگوشى آنها، خیر و سودى نیست مگر كسى كه به این وسیله،امر به كمك به دیگران یا كار نیك، یا اصلاح در میان مردم كند و هر كس براىخشنودى پروردگار چنین كند، پاداش بزرگى به او خواهیم داد}
(2)

... پس به وصیت من عمل کن و شیعیانم را بگو تا بدان وادار شوند. و برتو باد انتظار فرج که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:
{ برترین اعمال امّت من، انتظار فرج است}
،شیعیان ما همواره در اندوه خواهند بود، تا آنکه فرزندم ظهور کند؛ همان کهپیامبر صلی الله علیه و آله بدو مژده داد که زمین را از عدل و داد پرمی*کند، پس از آنکه از ستم و بیداد پر شده باشد. پس ای پیرو و شیعه منشکیبا باش و همه شیعیانم را به شکیبایی*فرمان ده که:
{ زمین از آن خداست، آن را به هر که از بندگانش خواهد به میراث دهد، و فرجام از آنِ پرهیزکاران است}
(3) و درود بر تو و بر تمام شیعیانم و رحمت و برکات خدا بر ایشان باد.»

پاورقی*ها:
1- علی بن بابویه قمی، پدر شیخ صدوق.
2- سوره نساء، آیه 114.
3- سوره اعراف، آیه 128.
منبع: كتاب هدایتگران راه نور، زندگانی امام عسکری علیه السلام، تالیف آیت الله مدرسی.