نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: مولودی پر خیر و برکت

  1. #1
    مدیر ارشدمتخصص Vesal آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۷-۰۶
    نوشته ها
    21,350
    سپاس ها
    13
    سپاس شده 133 در 78 پست

    مولودی پر خیر و برکت

    منابع مقاله:

    سیره پیشوایان، پیشوایی، مهدی؛

    ویژه نامه شهادت امام جواد

    در خانواده امام رضا-علیه السلام-و در محافل شیعه، از حضرت جواد-علیهالسلام-به عنوان مولودی پرخیر و برکت یاد می شد. چنانکه «ابو یحیای صنعانی» می گوید: روزی در محضر امام رضا-علیه السلام-بودم، فرزندش ابو جعفر راکه خردسال بود، آوردند. امام فرمود: «این مولودی است که برای شیعیان ما،با برکت تر از او زاده نشده است » (1).

    گویا امام، به مناسبتهای مختلف، از فرزند ارجمند خود با این عنوان یادمی کرده و این موضوع در میان شیعیان و یاران امام رضا-علیه السلام-معروفبوده است، به گواه اینکه دو تن از شیعیان بنام «ابن اسباط » و «عباد بناسماعیل » می گویند: در محضر امام رضا-علیه السلام-بودیم که ابو جعفر راآوردند، عرض کردیم: این همان مولود پرخیر و برکت است؟ حضرت فرمود: «آری،این همان مولودی است که در اسلام با برکت تر از او زاده نشده است » (2).

    باز «ابو یحیای صنعانی » می گوید: در مکه به حضور امام رضا-علیهالسلام-شرفیاب شدم، دیدم حضرت موز را پوست می کند و به فرزندش ابو جعفر میدهد. عرض کردم: این همان مولود پرخیر و برکت است؟ فرمود: «آری، این مولودیاست که در اسلام مانند او، و برای شیعیان ما، بابرکت تر از او زاده نشدهاست » (3).

    شاید در بدو نظر تصور شود که مقصود از این حدیث این است که امام جواداز همه امامان قبلی برای شیعیان، با برکت تر بوده است، در حالی که چنینمطلبی قابل قبول نیست، بلکه بررسی موضوع و ملاحظه شواهد و قرائن، نشان میدهد که ظاهرا مقصود از این حدیث این است که تولد حضرت جواد در شرائطی صورتگرفت که خیر و برکت خاصی برای شیعیان به ارمغان آورد، بدین معنا که عصرامام رضا-علیه السلام-عصر ویژه ای بوده و حضرت در تعیین جانشین خود ومعرفی امام بعدی، با مشکلاتی روبرو بوده که در عصر امامان قبلی، بی سابقهبوده است، زیرا از یک سو پس از شهادت امام کاظم-علیه السلام-گروهی که به«واقفیه » معروف شدند، بر اساس انگیزه های مادی، امامت حضرت رضا-علیهالسلام-را انکار کردند و از سوی دیگر امام رضا-علیه السلام-تا حدود چهل وهفت سالگی دارای فرزند نشده بود و چون احادیث رسیده از پیامبر حاکی بود کهامامان دوازده نفرند که نه نفر آنان از نسل امام حسین خواهند بود، فقدانفرزند برای امام رضا-علیه السلام-، هم امامت خود آن حضرت، و هم تداومامامت را زیر سؤال می برد و واقفیه این موضوع را دستاویز قرار داده امامتحضرت رضا-علیه السلام-را انکار می کردند.

    گواه این معنا، اعتراض «حسین بن قیاما واسطی » به امام هشتم در اینمورد، و پاسخ آن حضرت است. «ابن قیاما» که از سران «واقفیه » بوده است (4)، طی نامه ای به امام رضا-علیه السلام-او را متهم به عقیمی کرد و نوشت:چگونه ممکن است امام باشی در صورتی که فرزندی نداری؟ !

    امام در پاسخ نوشت: از کجا می دانی که من دارای فرزندی نخواهم بود،سوگند به خدا، بیش از چند روز نمی گذرد که خداوند پسری به من عطا می کندکه حق را از باطل جدا می کند (5).

    این شگرد تبلیغی از طرف «حسین بن قیاما» (و دیگر پیروان واقفیه) منحصربه این مورد نبوده است، بلکه این معنا به مناسبتهای مختلف و در مواردگوناگون تکرار می شده و امام رضا-علیه السلام-همواره سخنان و دلائل آنانرا رد می کرده است (6) ، تا آنکه تولد حضرت جواد به این سمپاشیها خاتمهداد و موضع امام و شیعیان که از این نظر در تنگنا قرار گرفته بودند، تقویتگردید و اعتبار و وجهه تشیع بالا رفت (7).

    وسوسه های واقفیه و دشمنان خاندان امامت در این مورد، به حدی بود کهحتی پس از ولادت حضرت جواد که واقفیه را خلع سلاح کرد، گروهی از خویشانامام رضا-علیه السلام-طبعا بر اساس حسد ورزیها و تنگ نظریها-گستاخی را بهجایی رساندند که ادعا کردند که حضرت جواد، فرزند علی بن موسی نیست! !

    آنان در این تهمت ناجوانمردانه و دور از اسلام، برای مطرح کردن اندیشههای پنهانی خویش، جز شبهه عوامفریبانه عدم شباهت میان پدر و فرزند از نظررنگ چهره! چیزی نیافتند و گندمگونی صورت حضرت جواد را بهانه قرار دادهگفتند: در میان ما، امامی که گندمگون باشد وجود نداشته است! امام هشتمفرمود: او فرزند من است. آنان گفتند: پیامبر اسلام (ص) با قیافه شناسیداوری کرده است (8) ، باید بین ما و تو قیافه شناسان داوری کنند. حضرت(ناگزیر) فرمود: شما در پی آنان بفرستید ولی من این کار را نمی کنم، امابه آنان نگویید برای چه دعوتشان کرده اید...

    یک روز بر اساس قرار قبلی، عموها، برادران و خواهران حضرت رضا-علیهالسلام-در باغی نشستند و آن حضرت، در حالی که جامه ای گشاده و پشمین بر تنو کلاهی بر سر و بیلی بر دوش داشت، در میان باغ به بیل زدن مشغول شد;گوییکه باغبان است و ارتباطی با حاضران ندارد.

    آنگاه حضرت جواد-علیه السلام-را حاضر کردند و از قیافه شناسان درخواستنمودند که پدر وی را از میان آن جمع شناسایی کنند. آنان به اتفاق گفتند:پدر این کودک در این جمع حضور ندارد;اما این شخص، عموی پدرش، و این، عمویخود او، و این هم عمه اوست، اگر پدرش نیز در اینجا باشد باید آن شخص باشدکه در میان باغ بیل بر دوش گذارده است، زیرا ساق پاهای این دو، به یک گونهاست! در این هنگام امام رضا-علیه السلام-به آنان پیوست. قیافه شناسان بهاتفاق گفتند: پدر او، این است!

    در این هنگام علی بن جعفر، عموی حضرت رضا، از جا برخاست و بوسه برلبهای حضرت جواد زد و عرض کرد: گواهی می دهم که تو در پیشگاه خدا امام منهستی (9). بدین ترتیب یکبار دیگر توطئه و دسیسه مخالفان امامت برای خاموشساختن نور خدا، با شکست روبرو شد و خداوند آنان را رسوا ساخت.
    مرکزانجمنهای تخصصی گنجینه دانش:
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
    مرکزانجمنهای اعتقادی گنجینه الهی:
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

  2. #2
    مدیر ارشدمتخصص Vesal آواتار ها
    تاریخ عضویت
    ۸۶-۰۷-۰۶
    نوشته ها
    21,350
    سپاس ها
    13
    سپاس شده 133 در 78 پست

    Re: مولودی پر خیر و برکت

    پی نوشتها:



    1) شیخ مفید، الارشاد، قم، مکتبة بصیرتی، ص 319-طبرسی، اعلام الوری، الطبعة الثالثة، المکتبة الاسلامیة، ص 347-فتال نیشابوری، روضة الواعظین، الطبعة الاولی، بیروت، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، 1406 ه. ق، ص 261-کلینی، اصول کافی، تهران، مکتبة الصدوق، 1381 ه. ق، ج 1، ص 321-علی بن عیسی الاربلی، کشف الغمة، تبریز، مکتبة بنی هاشمی، 1381 ه. ق، ج 3، ص 143.



    2) مجلسی، بحار الانوار، الطبعة الثانیة، تهران، المکتبة الاسلامیة، 1395 ه. ق، ج 50، ص 20.



    3) کلینی، فروع کافی، الطبعة الثانیة، تهران، دار الکتب الاسلامیة، 1362 ه. ش، ج 6، ص 361-قزوینی، سید کاظم، الامام الجواد من المهد الی اللحد، الطبعة الاولی، بیروت، مؤسسة البلاغ، 1408 ه. ق، ص 337.



    4) شیخ مفید، الارشاد، قم، مکتبة بصیرتی، ص 318-علی بن عیسی الاربلی، کشف الغمة، تبریز، مکتبة بنی هاشمی، 1381 ه. ق، ج 3، ص 142-تستری، محمد تقی، قاموس الرجال، تهران، مرکز نشر الکتاب، ج 3، ص 37.



    5) کلینی، اصول کافی، تهران، مکتبة الصدوق، 1381 ه. ق، ج 1، ص 320-طبرسی، اعلام الوری، الطبعة الثالثة، المکتبة الاسلامیة، ص 346-علی بن عیسی الاربلی، همان کتاب، ص 142-شیخ مفید، همان کتاب، ص 318.



    6) علی بن عیسی الاربلی، همان کتاب، ص 142-تستری، همان کتاب، ص 316-کلینی، همان کتاب، ص 321-طوسی، اختیار معرفة الرجال (معروف به رجال کشی) ، تصحیح و تعلیق: حسن المصطفوی، مشهد، دانشگاه مشهد، 1348 ه. ق، ص 553، حدیث شماره 1045.



    7) قزوینی، سید کاظم، الامام الجواد من المهد الی اللحد، الطبعة الاولی، بیروت، مؤسسة البلاغ، 1408 ه. ق، ص 337.



    8) معتبر شناخته شدن قیافه شناسی از طرف پیامبر اسلام (ص) ادعائی بود که صرفا از طرف آنان مطرح شد، و هرگز به معنای تایید آن از طرف امام رضا-علیه السلام-نبود، و اگر حضرت به این پیشنهاد تن درداد، یا از روی ناگزیری و یا به این دلیل بود که می دانست این کار در نهایت، به روشن شدن واقعیت، و اثبات پوچی ادعای آنان تمام می شود.



    قیافه شناسان کسانی بودند که از روی شباهت اندام، نسب اشخاص را تعیین می کردند. قیافه شناسی نزد اعراب جایگاه مهمی داشت. علمای امامیه تعلیم و تعلم و گرفتن مزد در قبال انجام دادن این عمل را حرام می دانند. برخی از علمای امامیه این عمل را مطلقا حرام شمرده اند و برخی در صورتی آن را حرام می دانند که موجب فعل حرام یا منجر به اظهار نظر قطعی گردد. هر کس که از فقه اسلامی آگاهی داشته باشد، عدم جواز این عمل و استفاده از آن را مسلم می داند، چه رسد به این که به استناد آن، مسائل مربوط به ارث و نکاح و امثال اینها حل گردد! (ر. ک به: مقرم، سید عبد الرزاق، نگاهی گذرا بر زندگانی امام جواد-علیه السلام-، ترجمه دکتر پرویز لولاور، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، 1370 ه. ش، ص 35) .



    9) کلینی، اصول کافی، تهران، مکتبة الصدوق، 1381 ه. ق، ج 1، ص 322-مقرم، سید عبد الرزاق، نگاهی گذرا بر زندگانی امام جواد-علیه السلام-، ترجمه دکتر پرویز لولاور، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، 1370 ه. ش. ص 36. به همین هت بود که امام رضا-علیه السلام-خود را به رسول خدا، و فرزندش جواد را به ابراهیم فرزند پیامبر تشبیه می کرد، زیرا پس از تولد ابراهیم از ماریه قبطیه برخی از همسران رسول خدا از روی حسد، چنین تهمتی به وی زدند و گفتند: این نوزاد از «جریح » خادم رسول اکرم است! ! ولی پس از تحقیق و کاوش روشن شد که اصولا «جریح » فاقد عضو تناسلی است! و به این ترتیب خداوند دروغ آنان را آشکار ساخت و ماریه را از این تهمت تبرئه کرد (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، قم، المطبعة العلمیة، ج 4، ص 387-الطبری، محمد بن جریر بن رستم، دلائل الامامة، الطبعة الثالثة، قم، منشورات الرضی، 1363 ه. ق، ص 201-204) .
    مرکزانجمنهای تخصصی گنجینه دانش:
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]
    مرکزانجمنهای اعتقادی گنجینه الهی:
    [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •